Zo zie je nooit een maaimachine op het witte doek, zo zie je er twee in een week | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Asing Walthaus beschrijft twee recente films die hem opvielen doordat ze allebei een bijna identieke beeldspraak gebruiken: een hoofdpersonage dat in een weiland ligt terwijl verderop een maaimachine draait. Dinsdag zag hij de Duitse film Sound of Falling (origineel In die Sonne schauen), een fragmentarische, sfeervolle vertelling over opeenvolgende bewoners van een vierkantshoeve die zich als een geheugen vol flarden laat zien; daarin sluit Angelika bewust haar ogen in het gras terwijl de maaier nadert. Een paar dagen later zag hij de Nederlandse Joe Speedboot, een meer rechtlijnige verfilming van Tommy Wieringa’s roman over opgroeien in een dorp, verlangen om weg te gaan en daar toch niet in slagen. Ook hierin ligt Daan in een weiland, ogenschijnlijk onbewust van het gevaar en mijmerend over 'samoeraiwijsheden'.

Regisseur Sam de Jong was aanwezig bij een vertoning in Slieker en vertelde dat hij locaties rondom Zürich bekeek maar uiteindelijk in Lith opnam; hij heeft familiebanden met Midlum, waar veel voorouders De Jong liggen. Een Friese toets blijft zichtbaar: op het eindexamenfeest zingt PJ Wêr bisto van Twarres. Walthaus constateert dat beide films, ondanks hun verschillen, opvallen en op hun eigen manier boven het maaiveld uitsteken.