Zo krijg je je volle haardos terug: 'haardokter' Mark uit Drachten legt uit

In dit artikel:

Wereldberoemde kalen als André Kuipers en Michael Jordan illustreren het fenomeen: veel mannen verliezen met de jaren hun haar. In Drachten ziet cosmetisch arts en ‘haardokter’ Mark van Bracht die vraag toegenomen terug in zijn kliniek, die aan zijn voormalige huisartsenpraktijk is verbonden. Van Bracht werkt inmiddels fulltime aan haarverbetering en behandelt mannen én vrouwen die door schaamte, onzekerheid of ijdelheid hulp zoeken.

Volgens Van Bracht ligt de oorzaak van mannelijke kaalheid grotendeels in combinatie van aanleg en hormonen. Tijdens de embryonale ontwikkeling ontstaan boven- en vooraan op de schedel haarwortels die van een andere oorsprong zijn en doorgaans zwakker zijn dan die aan achter- en onderzijde. Als die wortels gevoelig zijn voor testosteron krimpen ze geleidelijk bij elke blootstelling aan het hormoon, totdat ze geen haar meer produceren. Dat verklaart ook waarom mannen vaak op voorspelbare plekken kaal worden, en waarom iemand tegelijk kaal kan zijn en toch baardgroei hebben.

In zijn aanpak is Van Bracht terughoudend met transplantaties: een ingreep is voor hem een laatste optie. Hij voert eerst een intake uit en bespreekt drie behandelroutes:
- Topische therapie op maat: met behulp van een DNA-speekseltest bepaalt de kliniek welke lotion het best past. De combinatieformulering moet haarkwaliteit verbeteren en haarverlies afremmen; bij goede respons kan een transplantatie overbodig blijken.
- Injectable en lichttherapie: bloedplaatjes (PRP) die groeibevorderende stoffen bevatten, worden uit iemands bloed gehaald en op de hoofdhuid teruggebracht om haarzakjes te stimuleren. Ook een laserhelm met LED-licht kan de haarwortels stimuleren.
- Cosmetische oplossingen en transplantatie: van petten, pruiken en tatoeages tot implantatie met eigen of kunsthaar. Transplantaties gebeuren meestal met eigen donormateriaal uit het gebied met sterke wortels; grafts worden één voor één geoogst en in het ontvangende gebied geplaatst. Afhankelijk van het te behandelen oppervlak kan dat variëren van ongeveer 1.000 tot 6.000 grafts. De ingreep duurt doorgaans een hele dag en vereist nazorgcontroles na enkele dagen, twaalf weken en een jaar.

Van Bracht benadrukt dat wie niets aan preventie doet, opnieuw haarverlies kan krijgen doordat het onderliggende hormonale proces doorgaat. Patiënten krijgen daarom advies om toekomstig verlies af te remmen en bij een transplantatie praktische waarschuwingen mee, zoals voorzichtigheid om de nieuwe haardos niet mechanisch te beschadigen.

Internationaal is Turkije populair als bestemming voor haartransplantaties vanwege lagere prijzen, maar Van Bracht waarschuwt voor kwaliteitsverschillen: personeelsopleiding, hygiënenormen, nazorg en transplantatietechniek kunnen afwijken, wat kan leiden tot onnatuurlijke resultaten of complicaties. Hij ziet soms mislukte buitenlandse behandelingen die alsnog bij hem terechtkomen.

Kortom: haarverlies is meestal een combinatie van genetische aanleg en testosteronwerking; effectieve hulp bestaat uit remmende en stimulerende behandelingen voordat transplantatie als laatste stap wordt overwogen. Wie voor een ingreep kiest, moet letten op techniek, nazorg en realistische verwachtingen.