Zo beleven vier generaties vrouwen met Cambuur-hart de huldiging. 'Mooi dat ik dit nog mag meemaken'

In dit artikel:

Vijf generaties Cambuur-fans uit één familie zaten veilig opgesteld voor Tresoar om de huldiging op het Oldehoofsterkerkhof mee te maken: matriarch Margje (74), dochter Marije (55), schoondochter Sita (64), kleindochter Ilona (40) en de achterkleindochten Noalynn (11) en Joëlle (8). Omdat de kinderen niet midden in de menigte mochten, volgden ze het feest via een groot scherm; tussen het zingen en klappen door klonken af en toe harde knallen van vuurwerk.

De spelers reden rond drie uur in een open bus langzaam naar het podium, begeleid door naar schatting 10.000 supporters die ‘Forza Cambuur’ meezongen. Burgemeester Sybrand Buma kreeg nauwelijks de kans te spreken door een lang fluitconcert van de menigte; wel bood hij namens de gemeenteraad nog snel het ereburgerschap aan trainer Henk de Jong aan. De sfeer wisselde tussen euforie en strijdlust: supporters scandeerden namen en zongen spelers en staf toe, onder wie materiaalman Paul Jansen, die door fans en familie luid werd toegejuicht.

Op het podium werden persoonlijke en sportieve mijlpalen benoemd: Ismaël Baouf werd gekozen tot speler van het seizoen en kreeg lof rondom zijn interlandverleden, supporters spraken de wens uit dat Mark Diemers blijft, maar een contractverlenging werd niet aangekondigd. Henk de Jong nam het woord en bedankte vooral de aanhang voor “ongelooflijke steun”; hij maakte bekend als hoofdtrainer een stap terug te doen maar voorlopig verbonden te blijven aan de club (“Maar ik ben nog niet weg, hoor”), en vroeg steun voor zijn opvolger.

Voor langjarige supporters zoals Margje, al meer dan veertig jaar Cambuur-fan, was het een emotionele middag: muziek, volkszangers en meezingen tot de benen het begaven. Nadat de officiële huldiging abrupt eindigde, vertrok de familie terug naar huis om alles later nog eens rustig na te kijken — voldaan over de promotie naar de eredivisie en het clubgevoel dat de stad samenbracht.