Zo beleefden de ouders van Femke Kok de olympische weken. 'Het is wel heel speciaal, je dochter als olympisch kampioen'

In dit artikel:

Ilja Postma en René Kok leefden de afgelopen weken dicht op de huid van hun dochter Femke in Milaan: eerst zilver op de kilometer, daarna het hoogtepunt met olympisch goud op de 500 meter. Ze huurden een appartement vlakbij de ijsbaan en vierden het succes — lege champagnefles in de keuken als stille getuige — maar de weken waren vooral vol spanning, opluchting en trots.

De zenuwen bereikten hun piek vlak voor de 500 meter. Vanuit de tribune voelden Ilja en René de onrust: Femke kwam later het middenterrein op dan verwacht, en haar ouders zagen haar zichtbaar gespannen aan de start. René maakte zich even zorgen en dacht terug aan de Olympische teleurstelling in Peking, waar kleine foutjes haar snelheid verhinderden. Toen Femke echter over de streep kwam en de tijd op het bord verscheen, viel bij hen alles op zijn plek; het voelde nog onwerkelijk dat ze olympisch kampioene was geworden.

Thuis schreven de telefoons overuren. Naast felicitaties van kennissen kreeg Ilja zelfs na zo’n 25 jaar weer contact met een oude vriendin — een onverwacht gevolg van Femkes succes. René moest lachen om de vele appjes van vaste klanten die ineens ontdekten dat de wereldkampioenenschaatser zijn dochter is. Het sociale effect van de medaille was verrassend groot en soms ook grappig: Femke kon anoniem over straat als ze haar moeders trui aantrok, die toevallig hetzelfde maatnummer hebben.

Achter het blije plaatje schuilt ook een zwaar traject. Ilja noemt 2024 als lastig jaar: Femke kreeg het CMV-virus en er bestond even vrees dat haar carrière voorbij zou zijn. Die tegenslag maakte haar weerbaarder en leerde haar relativeren; het succes in Milaan voelt daardoor extra bijzonder. De ouders benadrukken dat, ongeacht het resultaat op de 1500 meter die nog volgt, het seizoen al ongelooflijk is geweest — met 23 zeges op rij en een wereldrecord voorafgaand aan de Spelen was de druk immens.

De komende dagen bezoeken Ilja en René nogmaals de ijsbaan om Femke aan te moedigen bij de 1500 meter, een afstand die ze nooit internationaal heeft gereden maar waarvoor ze toch tot de kanshebbers behoort. Voor het echtparen telt vooral dat ze herinneringen voor het leven hebben: hun dochter heeft haar droom deels vervuld en draagt daar de rust en dankbaarheid van mee. "Het is al een prachtige trip geweest," zegt Ilja — een sentiment dat de toon zet voor wat deze familie uit Milaan meeneemt.