Ze kunnen de pot op!

In dit artikel:

Cabaretier en columnist Rob Favier schildert hoe hij zich uitgebreid heeft voorbereid op noodsituaties, maar tegelijkertijd in verzet komt tegen het almaar verder dichttimmeren van voorzorgsadviezen. In zijn oudejaarsconference van 2025 — getiteld Ik ben een noodpakket — en thuis heeft hij een doos met overlevingsspullen, een krat Red Bull, diepvriespizza’s, zeven jerrycans benzine (ingehamsterd toen de prijzen stegen door het conflict met Iran), zonnebrandcrème, een petje met ‘Make Groot-Ammers Great Again’ en stapels Donald Duck‑tijdschriften om de tijd door te komen.

Toch raakt hij geïrriteerd als hij nieuwe, soms banale tips leest, zoals het advies bij overstroming een handdoek over de wc‑pot te spannen omdat het riool kan overstromen. Dat soort aanwijzingen wekt bij hem verzet: hij wil niet veranderen in een angstige, overvoorzichtige burger die zijn leven laat dicteren door een opeenstapeling van rampscenario’s. Favier pleit voor een meer vanzelfsprekend, minder angstgestuurd leven — wel verantwoord, maar niet krampachtig.

Als beeldspraak gebruikt hij het idee dat, mocht het echt misgaan, er altijd nog hoge preekstoelen in oude kerken zijn waar het water niet bij kan komen; hij grapt dat hij het daar wel veertig dagen en nachten uithoudt. De column is een reflectie op persoonlijke paraatheid versus collectieve paniek en op de balans tussen prudentie en levenslust.