Wytze (77) uit De Wilgen leeft sinds zijn diagnose met een tijdbom. 'Ik was een druk baasje'
In dit artikel:
Wytze van der Land (77) uit De Wilgen kreeg in 2009 de diagnose een zeldzame neuro-endocriene tumor (NET) in de alvleesklier, lever en lymfeklieren. De tumoren maakten ongecontroleerd insuline aan, wat bij hem leidde tot gevaarlijke dalingen van de bloedsuikers en herhaalde comateuze toestanden. Kort voorafgaand verloor hij zijn vrouw aan eierstokkanker; fysiek uitgeput en emotioneel gebroken raakte hij diep in een herstelperiode waarin vrienden hem om de paar uur moesten wekken om te eten en te prikken.
Een keerpunt kwam toen hij werd toegelaten tot een experimenteel middel dat oorspronkelijk bedoeld is tegen afstoting na orgaantransplantaties. Het medicijn verminderde de celgroei en de insulineproductie, waardoor zijn conditie stabiliseerde en hij geleidelijk energie en levenslust terugvond. Dankzij die behandeling leeft hij nu al jaren veel langer dan artsen aanvankelijk voorspelden; hij noemt zijn situatie “dikke reservetijd”. Operatie is geen optie, de tumoren kunnen weer gaan groeien als het geneesmiddel stopt te werken — hij beeldt het als een tijdbom die niet tikt zolang de medicatie werkt.
Drie maanden na zijn diagnose vloog Van der Land tegen medisch advies naar de Javaanse bruiloft van zijn zoon; hij moest noodgedwongen later met een medische vlucht terugkeren, maar keerde levend terug uit Groningen. In 2017 ondernam hij met Joan (76), een oude bekende en later partner, een camperreis van twintig maanden via Iran, Siberië en Mongolië naar Singapore en Laos. Onderweg had hij weinig last van zijn ziekte; halverwege keerde het duo één keer terug voor een controle, die stabiel bleek.
Huidige behandeling bestaat uit een maandelijkse injectie — door zijn vrouw toegediend — en een dagelijks chemopilletje; jaarlijks ondergaat hij een PET-scan om de tumoren te volgen. Van der Land erkent dat hij veel geluk heeft gehad met een effectief middel en benadrukt het belang van onderzoek en financiering om zulke opties mogelijk te maken. Hij zegt dat zijn levensstijl en houding eveneens belangrijk zijn: vroeger een stressvolle interim-directeur, nu noemt hij zichzelf een ‘homo positivicus’ en gelooft hij sterk in mentale training, rust en veerkracht. Volgens hem beïnvloedt stress zijn suikerspiegel acuut, dus ontspanning is onderdeel van zijn behandeling.
Naast zijn eigen herstel begeleidt Van der Land anderen als luisterend oor en coach in zowel zakelijke als privécontexten. Zijn praktische advies aan mensen met onbegrepen klachten: noem “neuro-endocriene tumoren” bij de huisarts en vraag doorverwijzing naar het UMCG, een gespecialiseerd centrum. Zijn verhaal — verteld in het kader van Wereldkankerdag op 4 februari — illustreert hoe experimentele therapieën, mentale veerkracht en medische expertise samen levenskwaliteit en levensduur kunnen verlengen, ook bij moeilijk te herkennen kankervormen.