WK kaatsen in Argentinië is sportieve strijd op hoog niveau, maar met beperkingen. 'Het is slecht, heel slecht'
In dit artikel:
TeamNL’s tournee op het zuidelijk halfrond loopt ten einde in Mendoza (Argentinië), waar de Nederlandse kaatsers dit weekend vooral op het llargues hopen te presteren. Hoewel het niveau sportief hoog ligt en de ploeg ambitieus naar goud reist, klinkt er forse kritiek op de organisatie van het wereldkampioenschap — zowel richting het gastland als de internationale bond CIJB.
De wedstrijden vinden plaats in Club Mendoza de Regatas, een groot sportcentrum dat indruk maakt op de delegatie. Tegelijkertijd stuiten de Nederlanders op praktische tekortkomingen: ontbrekende of halflege faciliteiten (zoals een waterkoeler), onlogische speelschema’s, slecht onderhouden trainingsgras en pas op het laatste moment getrokken lijnen voor het llargues. Bondscoach Johannes Boersma signaleert zelfs geringe aanwezigheid van de Argentijnse organisatie en werd geconfronteerd met regelwijzigingen tijdens het toernooi — bijvoorbeeld het terugbrengen van het aantal wissels in het Internationale spel. Een lid van de begeleidingsstaf vat de frustratie kort samen: “Het is slecht, heel slecht.”
TeamNL bestaat uit veertien sporters en acht begeleiders; de reis vanuit Franeker naar Mendoza nam bijna dertig uur in beslag. Budgettaire keuzes van de Nederlandse bond — die recent met financiële en bestuurlijke problemen kampte — verklaarden waarom de delegatie in vakantiehuisjes verblijft in plaats van een hotel en waarom de voorbereiding en selectiework minder soepel verliepen dan normaal. Spelers zagen bijvoorbeeld slechts twee kaatsmuren en kregen weinig gelegenheid om het lokale speltype te oefenen; de ondergrond buiten werd als glad en ongeschikt ervaren.
Sportief blijven de ambities hoog. Boersma heeft zijn selectie maandenlang klaargestoomd en geeft aan dat enkel goud een geslaagd toernooi zou maken. De mannen rekenen zichzelf tot kanshebbers; routinier Kees van der Schoot noemt het behalen van goud realistisch. De vrouwen haalden al zilver in het Internationale spel en staan dit WK voor het eerst op het veld bij het llargues, waarbij de coach vooral plezier haalt uit de onderlinge steun tussen mannelijke en vrouwelijke teamleden.
Naast het Internationale spel en het llargues zijn wallball en de Argentijnse variant 4 paredes onderdeel van de competitie — dat laatste een viermuurspel met rally’s die soms minuten duren. De Nederlandse spelers hadden weinig tijd om zich op deze lokale discipline voor te bereiden, wat het lastig maakt om tegen specialistische teams op te boksen.
Ondanks de organisatorische ergernissen geniet TeamNL van de omgeving: Mendoza biedt goede wijn, mooi weer, bergen aan de horizon en een hecht groepsgevoel binnen de ploeg. Voor sommige spelers kan dit hun laatste WK zijn; financiële onzekerheid rond de bond maakt de kans klein dat een volgende editie in Friesland georganiseerd wordt.