Winterspelen minder mooi dan Zomerspelen? Dan ben je er nog nooit bij geweest | column Johann Mast

In dit artikel:

Een jongere collega beweerde dat de ‘gewone’ Olympische Spelen mooier zijn dan de Winterspelen. De auteur weerlegt dat met herinneringen aan eigen ervaringen in Nagano (1998) en Salt Lake City (2002). In Salt Lake zag hij glanzende ijssculpturen, liep tussen langlaufers in Soldier Hollow over een goed zichtbaar 7,5 km parcours en genoot van geoliede logistiek: bussen die op tijd reden en vriendelijke mensen, ondanks de gespannen veiligheidscontroles kort na 9/11.

Het schaatsen en kunstschaatsen maakten diepe indruk — vrije kürken als zwierende zwanen en topacts die je op televisie niet volledig vatten. In het ijshockey zag hij hoe Canada in de finale de VS versloeg en zelfs Wayne Gretzky emotioneel werd. In het perscentrum waren 24/7 masseurs beschikbaar; de sfeer was behulpzaam en opgewekt.

Ook Nagano leverde onvergetelijke momenten: de openingsceremonie met keizer Akihito en een persoonlijk gesprek met prins Willem-Alexander over de Elfstedentocht. De auteur noemt verder Nederlandse successen, met gouden plakken voor Gianni Romme, Ids Postma en Marianne Timmer (Nagano) en voor Gerard van Velde en Jochem Uytdehaage (Salt Lake).

Kortom: de Winterspelen bieden unieke, vaak ontroerende belevenissen die je niet volledig kunt vatten achter een tv-scherm — een ervaring die de schrijver zijn jongere collega gunt. Let the Games begin.