Wim de Boer (88) richtte GroenLinks op en begon bij Progressief Sneek. 'Pro moet vrolijk links zijn'
In dit artikel:
Wim de Boer (88) is één van de oprichters van GroenLinks en neemt vanuit Zutphen deel aan het oprichtingscongres van de nieuwe progressieve beweging Pro. Zijn politieke loopbaan begon lokaal in Sneek: na het bouwen van een bungalow in 1973 werd hij door de hervormde dominee gevraagd mee te doen in het pas gevormde Progressief Sneek, een lokale lijst waarin PPR, PSP en D66 samenwerkten. De Boer, die eerder een zeilschool (Krekt oer ’t Wetter) had opgericht en wiens dochter Margreeth later senator voor GroenLinks werd, trad in 1974 toe als fractievoorzitter toen Progressief Sneek twee zetels behaalde.
De Boer kwam voort uit de Politieke Partij Radicalen (PPR) en raakte al snel betrokken bij landelijke samenwerking tussen progressieve linkerflanken. In 1981 werd hij landelijk voorzitter van de PPR. Hij leidde ook de samenwerking met PSP en CPN onder de naam Groen Progressief Akkoord, waarmee zij in 1984 samen aan de Europese verkiezingen deelnamen. Na teleurstellende Kameruitslagen in 1986 – de CPN verloor haar zetel, de PSP had nog één zetel en de PPR zakte van vier naar twee – ontstond intern discussie over een mogelijke fusie. Het partijbestuur van de PPR wilde eerst niet echt ingaan op een volledige samenvoeging.
In 1989, toen het kabinet-Lubbers II viel, nam De Boer samen met enkele anderen het initiatief om de fusiegesprekken nieuw leven in te blazen. Hij organiseerde in korte tijd een verkiezingslijst en programma; op een beslissende bijeenkomst in de Beurs van Berlage kon het verzet van delen van het PPR-bestuur niet meer verhinderen dat fuseren serieus werd opgepakt. De Boer bedacht de naam GroenLinks, was campagneleider bij de daaropvolgende Tweede Kamerverkiezing en zag de nieuwe partij uitkomen op zes zetels—ongeveer het dubbele van wat de afzonderlijke partijen eerder haalden. Kort daarna werd hij Eerste Kamerlid en combineerde dat werk met een directeurschap bij de gemeente Zutphen.
Persoonlijk staat De Boer bekend om zijn pragmatische, toegankelijke politiek: hij wilde een “vrolijk links” imago, met humor in toespraken en samenwerking met gelijkgestemden bij voorbereiding van debatten. Zijn leven tussen zeilschool, beginjaren in Amersfoort en Friesland, en latere woonplaatsen (inclusief een omgebouwde Urker kotter die hij De Libertijn noemde) illustreert de mix van lokaal verankerd en landelijk politiek werk.
Over de huidige ontbinding of bestandsveranderingen binnen GroenLinks en de opkomst van Pro heeft De Boer weinig nostalgie. Hij zegt dat het juiste moment is genomen om vooruit te kijken: afscheid nemen van GroenLinks was al gebeurd, en hij vindt het positief dat er nu een brede progressieve partij ontstaat. Zijn betrokkenheid bij eerdere lokale en nationale samenwerkingsverbanden laat zien dat hij van mening is dat progressieve krachten vaak effectiever zijn als ze zich bundelen.