Wij leven in Israël in een klein wereldje

In dit artikel:

Columnist Bert de Bruin beschrijft hoe het dagelijks leven van hem en zijn gezin in Israël grotendeels in beslag wordt genomen door de beveiligde kamer van hun huis vanwege raketaanvallen en luchtdreigingen. In de meest recente escalatie van het langdurige conflict beperkt zijn wereld zich tot drie ruimtes: woonkamer, slaapkamer en de schuilkamer — Evyatars slaapkamer — die overdag ook zijn werkplek is. Evyatar pendelt soms tussen hun woonplaats, Jeruzalem en Tel Aviv; door het luchtalarm moet Bert zijn laptop vaak razendsnel inpakken om naar de schuilplek te rennen.

Bert volgt het nieuws op hoofdlijnen maar merkt dat hij zich instinctief terugtrekt en emotioneel op de automatische piloot staat. Persoonlijke contacten met Joodse en Arabische activisten gaan door via WhatsApp en Zoom, maar kunnen een echte ontmoeting niet vervangen; ook veel gezamenlijke activiteiten zoals lokale iftâr-bijeenkomsten zijn weggevallen of verder weg georganiseerd. Wanneer het alarm onderweg afgaat, bestaan praktische veiligheidsinstructies uit de auto stoppen en plat op de grond liggen, iets wat reizen extra risicovol maakt — een ervaring die hij beschrijft na een boodschappenronde waarbij een Hezbollah-drone uit Libanon het alarm veroorzaakte.

Tegelijk ziet hij ook kleine voordelen: meer tijd om lesmateriaal voor zijn school (Leo Baeck Education Center in Haifa) voor te bereiden, en meer samen zijn met gezinsleden — zoon Itamar is thuis, Ariel werkt dichtbij, dochter Yael en hij geven les op afstand. Ondanks dat voelt hij zich te moe en te verdrietig om over de grotere geopolitieke thema’s te schrijven; hij richt zijn gedachte op familieleden en mensen in steden die het zwaarder hebben (Tel Aviv, Gaza, Beiroet, Teheran, Kyiv) en probeert zijn persoonlijke zegeningen te tellen. Bert de Bruin is historicus en docent Engels, woont sinds 1995 in Israël, en sluit zijn reflectie af met de wens voor een rustige Shabbat.