Wie zijn de minst gepasseerde doelmannen in het Friese amateurvoetbal? Clean sheets, druk en geluk: 'Anders had ik wel in de eredivisie gekeept'
In dit artikel:
Vier Friese amateurkeepers steken dit seizoen met kop en schouders uit in hun competities en helpen hun teams aan stabiele resultaten door weinig tegengoals te slikken.
Wichard de Vries (22) van V en V ’68 (Garyp) is met slechts 9 tegendoelpunten de minst gepasseerde doelman onder de Friese standaardelftallen. De Vries brak op jonge leeftijd door toen de vaste keeper van het eerste elftal geblesseerd raakte. Dankzij een gesloten defensie en onder nieuwe trainer Gerrit de Boer werd V en V ’68 kampioen in zaterdagvijfdeklasse D en promoveert de club terug naar de vierde klasse. De Vries ziet de cijfers in perspectief — vorig seizoen kreeg hij veel meer doelpunten tegen — en typeert zichzelf vooral als een traditionele, één-op-één ballenstopper die ook komend seizoen beslissend wil zijn.
Okan Özçelik (33) is een smaakmaker bij zondagkampioen Blauw Rood ’20 (Bolsward). De oud-prof van onder meer RKC Waalwijk en Antalyaspor combineert sterke keeperskwaliteiten met vaardigheid in de opbouw: hij fungeert vaak als spelverdeler en staat soms zelfs naast de centrale verdedigers. Met 18 tegentreffers droeg hij flink bij aan het succes van de ploeg. Özçelik noemt zichzelf een speler-keeper die aanvallend betrokken wil zijn en ambieert nog een stap hogerop in zijn loopbaan.
Leon Knol (28) is de routinier bij Olyphia in zondag derde klasse M. Ook hij liet dit seizoen 18 keer de bal in het net gaan. Knol greep de keeperspositie al als kind en zocht eerder hogerop bij MSC Meppel en ’d Olde Veste ’54 om zijn plafond te testen. Na terugkeer naar zijn jeugdclub floreert hij weer: een ingespeelde defensie en goede omstandigheden bij Olyphia zorgen voor een stabiele achterhoede. Knol erkent dat weinig tegengoals een teamprestatie is en wil met Olyphia naar de tweede klasse.
Tristan van Rees (22) van SC Terschelling heeft met 15 tegendoelpunten ook een sterk seizoen achter de rug in zondagvijfdeklasse B. Kort van stuk maar technisch vaardig, neemt hij deel aan het positiespel van zijn ploeg en past dat bij het eilandteam dat niet op de lange bal speelt. Door wisselende selecties — vanwege spelers die in het weekend op het vasteland moeten zijn — is stabiliteit lastig, maar Van Rees benadrukt de collectieve inzet en accepteert keeperfouten als onderdeel van het vak. Hij wil niet weg van Terschelling; zijn ambitie is samen met de club door te groeien naar een hogere klasse.
Kort samengevat: de vier keepers onderscheiden zich door individuele kwaliteiten — van traditionele shot-stopper tot spelbepalende keeper — maar benadrukken dat weinig tegengoals ook het resultaat zijn van een hechte defensie en teaminspanning.