Werkgevers zouden meer aandacht moeten hebben voor geestelijk herstel na een miskraam

In dit artikel:

Naomi Klees en Arjan Kolkena uit Bolsward verloren twee jaar geleden hun zoontje Finley; bij de bevalling scheurde een bloedvat bij de moeder, waardoor het kind stierf. Het verdriet bracht hen ertoe een stichting op te richten die steun biedt aan zogenaamde sterrenouders — mensen die tijdens de zwangerschap, bij de geboorte of kort daarna een kind verliezen. Klees en Kolkena benadrukken dat het verlies vaak wordt gebagatelliseerd en dat zowel sociale kring als werkgevers regelmatig niet weten hoe ze moeten omgaan met het ingrijpende rouwproces.

Onderzoekers en artsen waarschuwen al jaren dat zorg en aandacht voor vrouwen en partners na een miskraam of stilgeboorte onvoldoende zijn, terwijl het verlies het risico op ernstige depressies, angststoornissen en PTSS kan verhogen. In reactie hierop nam Amsterdam vorig jaar als eerste gemeente het initiatief om rouwverlof met behoud van loon toe te kennen bij een miskraam in een vroege fase van de zwangerschap; die regeling geldt voorlopig totdat cao’s er iets over bepalen. Ook in de Tweede Kamer is aandacht gevraagd voor verlof na een miskraam.

De kernboodschap is dat werkgevers niet hoeven te wachten op landelijke regels: meer begrip, gesprekstijd en tijdelijk verlof kunnen veel leed verzachten en uitval op de lange termijn voorkomen. Investeren in passende steun voor getroffen werknemers is zowel menselijk als economisch verstandiger dan het laten escaleren van psychische klachten.