Wergea brengt eerbetoon aan superverbinder Lieneke

In dit artikel:

Kunstenares Lieneke Meijer (1955–2022) blijft na haar overlijden mensen in Wergea samenbrengen: een selectie van haar werk is tijdens Wergea Bloeit tentoongesteld in een omgebouwde houten schuur aan de Leeuwarderweg 4. De expositie Keunst en emoasjes is in juni geopend en is doordeweeks enkele middagen te bezoeken; er worden op verzoek poëzievoordrachten gehouden en bezoekers kunnen tekeningen kopen.

Lieneke kwam in 2008 naar het Friese dorp en viel vanaf het begin op: een kleurrijke, excentrieke verschijning die tweedehands kleding droeg, graag met haar fiets door het buitengebied trok (te herkennen aan rode fietstassen) en haar volkstuintje verzorgde. Ze had een kunstzinnige achtergrond (Minerva in Groningen) en was een vrije geest met belangstelling voor dans, meditatie en natuur. In de laatste jaren van haar leven maakte ze vrijwel dagelijks kleine, vaak kleurrijke schetsen op ongebleekt papier — korte, losse vegen in potlood of krijt die mensen, dieren en soms bijna duivelse figuurtjes tonen. Dorpsgenoten vermoeden dat die tekeningen voor haar als een soort dagboek dienden.

Toen Lieneke ernstig ziek werd, organiseerden verschillende dorpsbewoners zich via een appgroep om haar te helpen: er werd gewassen, gekookt en ondersteuning in allerlei vormen gegeven. Die tijdelijke mantelzorg groeide uit tot een hechte vriendengroep; Lieneke bedankte hen door een bedrag na te laten bedoeld om hun contacten voort te zetten met gezamenlijke etentjes. Na haar overlijden ontdekten ze een bouwmarktdoos vol honderden tekeningen, aangevuld met vellen waarop korte teksten en cijfers stonden — een vondst die hen verraste door de omvang en intimiteit.

In een van de gezamenlijke maaltijden ontstond het idee om die verzameling publiek te tonen, als eerbetoon en als verlengstuk van wat Lieneke in het dorp betekende: verbinding tussen mensen en aandacht voor natuur en creativiteit. De tentoonstelling bevat een selectie van de kleurrijke tekeningen, aangevuld met vroeg fotowerk uit haar Minerva-tijd, en is bedoeld als tastbare herinnering aan een markante, ongrijpbare persoonlijkheid die bewoners dichter bij elkaar bracht.

Initiatiefnemers uit Wergea hopen dat de expositie niet alleen Lieneke eert, maar ook de onderlinge band bevestigt die tijdens haar ziekte en daarna is ontstaan — een voorbeeld van lokale betrokkenheid en hoe kunst persoonlijke en sociale randen kan overstijgen. Voor praktische informatie en bezoekmogelijkheden verwijzen de organisatoren naar wergea.bloeit.frl.