Wat zou je doen als er helemaal geen ggz zou zijn? Blijven wachten? | Column Irma van Steijn

In dit artikel:

Hinke maakt zich grote zorgen om haar 19‑jarige dochter Anja, die al bijna een half jaar niet meer naar haar studie in Amsterdam gaat en zich steeds meer terugtrekt in haar studentenkamer. Anja staat op een wachtlijst voor de ggz, maar de wachttijd kan volgens Hinke nog eens een half jaar duren, waardoor zij zich machteloos en gefrustreerd voelt.

De auteur — GZ‑psycholoog en een van de twee columnisten Froukje Jackson en Irma van Steijn van Maarsingh & van Steijn — beschrijft die machteloosheid en plaatst die tegen het bredere politieke beeld: het kabinet spreekt over extra geld voor mentale gezondheid en preventie, maar kondigt tegelijk bezuinigingen aan op publieke gezondheid, innovatie en personeel, en wil het eigen risico verhogen. Volgens de columnist werken die maatregelen juist vertragend op wachtlijstreductie en bereikbaarheid van zorg.

Om Hinke uit de passiviteit te halen, stelt de psycholoog een praktisch experiment voor: wandelen en doen alsof er geen ggz‑wachtlijsten bestaan. Dat zet Hinke aan het denken. Ze bedenkt concrete stappen om Anja direct te ondersteunen: vaker naar Amsterdam gaan, andere dochter en een vriendin inzetten om haar naar buiten te krijgen, de hond en sport gebruiken als motivator, contact opnemen met de decaan, Anja tijdelijk thuis laten wonen en samen werken aan betere voeding en minder alcohol. Haar actieplan wordt samengevat in haar eigen uitspraak: “We moeten gewoon niet gaan zitten wachten!” De column eindigt met een oproep om zelf stappen te zetten waar mogelijk, naast de noodzakelijke beleidsveranderingen.