Wat is echt en wat is nep? Bij dit optreden met AI-liedjes in Leeuwarden weet je het na een minuut al niet meer
In dit artikel:
In poppodium Neushoorn in Leeuwarden probeerde het Eurovision Promptfestival donderdag uit wat er gebeurt als bijna alles van een show door AI wordt gemaakt: de muziek, teksten en arrangementen, gecombineerd met dragperformers die playbacken en een liveband van studenten. De avond draaide om de vraag wat echt is en wat nep voelt — en die grens bleek soms verrassend vaag.
De line-up bestond uit dragqueens die het speelveld tussen illusie en werkelijkheid benutten en met AI-gegenereerde nummers kwamen. Publiek en jury reageerden vaak positief: veel liedjes klonken afgewerkt genoeg om in een kroeg of kantine niet te misstaan, en één nummer, “Glitter in de aanslag” (geschreven met hulp van Yasmae Vliem voor performer Ellen van Ellende), bleek een echte crowdpleaser. Dat nummer kreeg extra power door choreografie en performance, wat liet zien dat uitvoering het effect van de muziek fors kan vergroten.
Achter de schermen leidde Didier Kick van MICA het project, in samenwerking met studenten van Firda en NHL Stenden. De muzikale basis werd grotendeels opgezet met AI-software (o.a. Suno). De makers benadrukken dat het werken met zulke tools vakwerk is: prompten — het geven en verfijnen van opdrachten aan de AI — vergt oefening, en met goedkopere versies kwam er weinig bruikbaars uit. De grootste moeilijkheid bleek niet de melodie maar de teksten; die moesten intensief worden bijgeschaafd en afgestemd op de artiesten zodat ze zich erin konden vinden.
Technisch stokte het ook weleens: AI-gegenereerde nummers hielden niet altijd strak tempo, zodat de student-band met clicktracks moest spelen en soms moeite had aansluiting te vinden. Muzikanten vonden het resultaat vaak redelijk maar soms wat vlak en kunstmatig, en ze verwachten dat studiowerk deels door AI verandert, terwijl live-optredens volgens hen menselijk contact en spontaniteit blijven vereisen.
Publieksreacties waren verdeeld: nieuwsgierigheid en verwondering wisselden af met scepsis en weerstand tegen de gedachte dat AI te ver kan gaan. Tussen de nummers door werden bredere vragen gesteld over de aard van kunst en de rol van de artiest: maakt technologie iets minder ‘echt’, of biedt het juist nieuwe vormen van expressie? De avond liet zien dat AI best sterke, aanstekelijke songs kan afleveren, maar ook dat menselijke interpretatie, performance en samenwerking cruciaal blijven om muziek echt te laten raken. Het festival fungeerde vooral als aanzet tot gesprek over mogelijkheden, beperkingen en ethiek van AI in de creatieve sector.