Wat is echt en wat is nep? Bij dit optreden met AI-liedjes in Leeuwarden weet je het al na een minuut niet meer
In dit artikel:
In poppodium Neushoorn in Leeuwarden probeerde het Eurovision Promptfestival donderdagavond wat er gebeurt als vrijwel alles van een show door AI wordt gegenereerd: de muziek, de teksten en de basis van de composities — uitgevoerd door dragqueens die playbacken en af en toe begeleid door een live band van studenten. Het initiatief kwam van Didier Kick (directeur van MICA, de media-innovatiecampus) en promter Yasmae Vliem, die het merendeel van de opdrachten voor de AI opstelden en de resultaten bijschaven.
Het publiek begon sceptisch, maar die houding kantelde tijdens het optreden: sommige nummers klonken verrassend verzorgd en één liedje, “Glitter in de aanslag” (voor performer Ellen van Ellende), werd zelfs een publiekslieveling. Algemeen oordeel: geen instantklassiekers voor de Top 2000, maar nummers die prima in een kroeg of kantine meekunnen. Jurylid en radiomaker Willem ‘Wâldpyk’ de Vries prees de emotie in een ballad en in de zaal klonk regelmatig: “beter dan verwacht”.
De realiteit achter de muzikale façade laat zien waarom dat zo is: aanvankelijk werkten de makers met een goedkope versie van Suno (AI-muzieksoftware), maar pas na extra investering en veel bijsturing ontstonden acceptabele nummers. Het grootste knelpunt bleken niet de akkoorden of de beats, maar de teksten; die moesten intensief worden aangepast in nauwe samenwerking met de dragperformers, omdat de eerste AI-outputs hun identiteit en zinsgebruik niet goed raakten.
De vijf studenten van Firda die als liveband meededen, zijn onder de indruk maar kritisch: AI-composities zijn soms vlak en onvoorspelbaar in ritme, waardoor de muzikanten met een clicktrack moesten werken om synchroon te blijven. Dat versterkt de indruk dat AI-studiowerk mogelijk verandert, maar dat het podiumoptreden — met menselijke interactie, choreografie en live-energie — nog steeds van mensen afhankelijk is. Zoals toetsenist Merijn Wicherson aangaf: de verbinding met het publiek blijft een menselijke eigenschap.
Het festival bracht ook de ethische en esthetische vragen op tafel: wat is nog authentiek, wat is kunst en hoe ver mag AI gaan? Er waren publieksparticipanten die expliciet tegen AI waren; anderen voelden dat de discussie breder is dan enkel echt versus nep. AI-deskundige Ronnes Pander vat een belangrijk inzicht samen: “Het menselijke maakt het menselijk.” Spoken word-artiest Afrida Adema voegde daaraan toe dat kunst meer is dan alleen het maakproces.
Concluderend: AI kan verrassend goed basismateriaal leveren, maar het resultaat hangt sterk af van menselijke bijsturing, tekstuele aanpassing en performance. Het festival liet zien dat AI muziek produceert die prettig luistert, maar dat de emotionele impact en culturele betekenis vaak voortkomen uit hoe mensen die output interpreteren en uitvoeren.