Wat als een tiener kiest voor het geloof?

In dit artikel:

Ainara, een zeventienjarig meisje, besluit non te worden en wil intreden bij een kloosterorde. In de film Los Domingos van Alauda Ruiz de Azúa botsen haar roeping en haar omgeving: een moeder die haar vroeger beschermde is overleden, haar vader Iñaki reageert laconiek en materialistisch, en tante Maite is uitgesproken atheïstisch. Na een familiereünie kondigt Ainara aan dat God haar geroepen heeft; die beslissing zet familierelaties, vriendschappen en liefdesverhoudingen op scherp.

De film laat zien hoe geloof voor Ainara ook een zoektocht is naar hechting en troost tijdens de puberteit, terwijl tegenkrachten – scepticisme, politieke en economische belangen, en het verlangen om de wereld te verkennen – haar keuze bevragen. Wanneer het verlies zich nogmaals aandient, bij de dood van haar grootmoeder, ervaart ze dat als bevestiging van haar pad.

Ruiz de Azúa vermijdt karikaturen: kerkelijke rituelen en seculiere kritiek worden(integer) naast elkaar gezet, waardoor kijkers worden uitgenodigd hun eigen ideeën over geloof en gemeenschapsbanden te onderzoeken. Muziek speelt daarbij een betekenisvolle rol, van reggaetonen bij het begin tot weidse koorklanken aan het einde, en versterkt de emotionele lagen van het verhaal.

Los Domingos is zeldzaam in zijn respectvolle benadering van religie en tegelijk een kritische reflectie op het tekortschieten van sociale zorg voor kwetsbare jongeren. Beoordeeld met 4,5 sterren; te zien in Slieker Film (Leeuwarden) en via Picl.nl.