Was dat nieuwe belastingplan voor beleggers werkelijk zo slecht? Welnee, voer het snel in | LC commentaar
In dit artikel:
Elon Musk spotte onlangs met Nederland nadat het kabinet een nieuw belastingstelsel voor box 3 naar buiten bracht — precies op het moment dat in Nederland fel over die Wet Werkelijk Rendement Box 3 werd gedebatteerd. VVD-minister Eelco Heinen trok het wetsvoorstel terug, hoewel de Tweede Kamer het al had goedgekeurd; uitstel of afstel kan de staat naar schatting zo’n 42 miljard euro aan inkomsten kosten over de komende dertig jaar.
Die potentiële opbrengst zou bijvoorbeeld kunnen bijdragen aan defensie, cultuur of andere publieke uitgaven, maar het Kabinet lijkt tegelijk weinig ruimte te vinden: aanvullende bezuinigingen leveren weinig op en vakbonden staan klaar om bezwaar te maken tegen plannen zoals een hogere AOW-leeftijd. Bovendien was het publieke debat over de box 3-wijziging voor veel Nederlanders ondoorgrondelijk; ook ervaren beleggers vonden de discussie complex.
Tegenstanders maakten bezwaar dat belasting heffen over onverkochte aandelen oneerlijk is en schetsten schrijnende beelden van beleggers die bezittingen zouden moeten verkopen om aanslagen te betalen. De columnist verwerpt die voorbeelden als overdreven: in de meeste gevallen is het verkopen van aandelen eenvoudig. Achter de kritiek zit volgens de schrijver een krachtige lobby van vermogenden die baat hebben bij het oude, gebrekkige stelsel — waarin slimme beleggers soms profijt halen uit de huidige methode van fictieve rendementen.
Ruud van den Dool, hoogleraar fiscale economie (Nyenrode), pleit in het Financieele Dagblad voor doorzetten: het nieuwe stelsel is volgens hem eerlijker, helpt belastingontduiking tegen te gaan en kan zelfs spaargedrag stimuleren. Hij noemt het afscheid nemen van het huidige model “een zegen” en waarschuwt dat het weggeven van 42 miljard euro om de rijksten te vriend te houden onverstandig zou zijn. In een vergrijzende economie met krapte op de arbeidsmarkt is het volgens hem belangrijker om arbeid fiscaal aantrekkelijk te houden door vermogensgroei steviger te belasten.