Wandelen op Terschelling met Jiska (36) en Sabine (43), de tweekoppige Oerol-directie. Gesprekken met het eiland, het festival als ritueel
In dit artikel:
Jiska Bazuin (36) en Sabine Pater (43) vormen sinds kort de tweekoppige directie van festival Oerol op Terschelling. Hun aanstelling markeert een bewuste verschuiving van een traditioneel enkelvoudig leiderschap naar een meerstemmige, gedeelde leiding — gekozen door de Raad van Toezicht om continuïteit en samenwerking binnen het roemruchte eilandfestival te waarborgen. Oerol zelf vindt dit jaar plaats van 12 tot en met 21 juni; Jiska is begin juni uitgerekend en zal daardoor mogelijk haar eerste Oerol als zakelijk directeur deels missen.
Achtergrond: Sabine groeide op in de Achterhoek, studeerde film-, tv- en theaterwetenschappen en werkte sinds 2012 in het Oerol-kernteam; sinds 2023 is ze artistiek leider en inmiddels artistiek directeur-bestuurder. Jiska studeerde algemene cultuurwetenschappen, werkte in verschillende culturele organisaties en keerde na jaren in het bedrijfsleven terug naar de cultuursector; zij is nu zakelijk directeur-bestuurder. Beide wonen op de vaste wal maar brengen veel tijd op Terschelling door; Jiska is er zelfs getrouwd.
De nieuwe directiestructuur is bedoeld om meer ruimte te geven aan het team en aan verschillende stemmen binnen de organisatie. Beide directeuren benadrukken dat leiderschap voor hen draait om mensen in hun kracht zetten, samen beslissen en ruimte geven aan minderheden binnen besluitvorming — termen als ‘deep democracy’ en ‘meerstemmigheid’ klinken expliciet. Tegelijk erkennen ze dat eindverantwoordelijkheid beslissingen vereist; de tweehoofdige leiding moet daarom ook knopen durven doorhakken.
Centraal in hun visie staat het eiland zelf: Oerol ontwikkelt voorstellingen die letterlijk op en voor specifieke plekken zijn gemaakt. Sabine en Jiska leggen uit hoe locatiebezoeken, residenties en gesprekken met makers ervoor zorgen dat voorstellingen zich tijdens het festival verder ontwikkelen — Oerol is niet alleen een eindpresentatie maar een procesruimte. Dat verklaart ook de nadruk op ritueel en collectieve ervaring: wandelvoorstellingen, gezamenlijk eten of publieksparticipatie maken deel uit van hoe makers en publiek elkaar op het eiland ontmoeten en betekenis geven. Voorbeelden uit recentere programmakeuzes zijn onder meer S10, Nynke Laverman, Tom Lanoye en komiek Dolf Jansen, die met een halfjaarconference op wisselende plekken op het eiland verschijnt.
De nieuwe directie wil trouw blijven aan het Oerol-DNA — de erfenis van oprichter Joop Mulder en eerdere makers wordt bewust meegenomen — maar ook steeds opnieuw aftasten wat ‘typisch Oerol’ is. Dat betekent experimenteren met grenzen, het opzoeken van maatschappelijke thema’s en ruimte geven aan debat. Oerol treedt regelmatig op als podium voor maatschappelijke discussies (van Black Lives Matter tot lokale demonstraties) en wil een veilige publieke ruimte waar verschillende perspectieven kunnen samenkomen zonder dat het festival automatisch politieke acties orkestreert.
Praktische uitdagingen blijven: de nieuwe directie werkt vaak vanuit de vaste wal en reist veel naar het eiland; eerdere algemeen directeuren van buiten hadden moeite met de seizoensgebondenheid van wonen en werken op Terschelling. Doordat Sabine en Jiska uit eigen gelederen komen, verwachten zij meer continuïteit bij lopende subsidie- en organisatiedossiers en een betere aansluiting met makers en eilandbewoners.
Samengevat: Oerol kiest bewust voor gedeeld leiderschap dat het creatieve proces, de locatiegebondenheid en maatschappelijke betrokkenheid van het festival wil versterken. De nieuwe directie balanceert tussen het bewaren van traditie en het doorontwikkelen van het festival als experimentele, collectieve en politieke publieke ruimte — precies op het eiland waar die dynamiek het sterkst voelbaar is.