Waarom worden we zo blij van sneeuw en ijs? 'De belofte die in koude dagen zit geeft ons hele positieve gevoelens'

In dit artikel:

Geluks- en ontwikkelingspsycholoog Bertus Jeronimus (RUG) verklaart waarom een echte witte winterdag veel mensen betovert: het is de combinatie van culturele, sociale, fysiologische en zintuiglijke factoren die samen een bijzonder gevoel oproepen. Seizoenswisseling op zich valt bij mensen in de smaak, maar de winter heeft een lange historische lading: midwinterfeesten (zoals Yule rond 21 december) markeren al duizenden jaren een periode van vernieuwing en, in Jeronimus’ woorden, “eindeloze mogelijkheden”.

Traditioneel was de winter ook een tijd van pauze: de oogst was binnen, het werk vertraagde en mensen kwamen samen om warmte, verhalen en feest te delen. Die dynamiek werkt nog steeds: onverwachte sneeuw dwingt veel mensen even uit hun routine, creëert ruimte om thuis klusjes af te maken of juist niets te doen, en maakt het huis extra behaaglijk tegenover de koude buitenwereld.

Zintuiglijk speelt het uiterlijk van sneeuw een grote rol: het contrast van wit en het reflecterende licht doorbreekt de winterduisternis en kan optimisme opwekken. Kinderen reageren vaak euforisch op sneeuw en bezorgen volwassenen via gezamenlijke activiteiten (sleeën, schaatsen, warme dranken) nostalgische, plezierige herinneringen. Daarnaast sluit de wintertijd volgens Jeronimus beter aan bij onze biologische klok, waardoor het ritme natuurlijker aanvoelt dan de voortdurende verschuivingen met zomertijd.

Wetenschappelijk onderzoek toont volgens hem aan dat seizoenen relatief weinig effect hebben op algemene gelukservaring en depressie; het beeld van massale winterdepressies is empirisch zwak. Wel bestaat bij een minderheid de seizoensgebonden stemmingstoornis (SAD). Kortom: voor de meeste mensen brengt sneeuw vooral puur plezier, samenzijn en een gevoel van hernieuwde mogelijkheden — reden waarom Jeronimus zelf zijn slee al klaar heeft staan.