Waarom het leuk is om christelijk te zijn | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Op het plein voor theater De Lawei sprak de schrijver een groepje jongens op de fiets aan: ze deelden ansichtkaarten uit als schoolopdracht, met nadrukkelijk christelijke teksten. De leerlingen wezen naar de Burgemeester Wuiteweg als hun school en schakelden tussendoor naar het Fries om hun opdracht uit te leggen.

De conversatie ging kort over religie — de jongens noemden christelijk zijn iets geruststellends en noemden het Bijbellezen als pluspunt — terwijl een van hen een kaart koos waarop een handgeschreven tekst stond, voorzien van een verwijzing naar Psalm 136:11–12. Op verzoek schreef een jongen, Sven, zijn naam voorzichtig met potlood achterop; de kaarten hoefden verder geen afzender te dragen. Nadat de opdracht voltooid was, fietsten ze weg en wensten vanaf de weg een vrolijke voorjaarsvakantie.

Het mini-portret laat een alledaags beeld zien van jongelui die op eenvoudige wijze hun geloof uitdragen binnen een schoolcontext, met een vleugje regionale taal en jeugdige onverschilligheid.