Vrede moet het doel zijn in Oekraïne, maar tot die tijd moet het leed verminderd

In dit artikel:

De oorlog in Oekraïne gaat nu het vijfde jaar in; het geweld en het menselijk leed blijven groot terwijl echte vrede ver weg lijkt. Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International constateren grove schendingen sinds de Russische grootschalige inval vier jaar geleden: buitengerechtelijke executies in plaatsen als Boetsja, gerichte bombardementen op woningen en burgerdoelen, en het onderdrukken van binnenlands verzet tegen de oorlog en mobilisatie.

Onderzoekers spreken van misdrijven die gericht zijn op het zaaien van angst en vernietiging onder de burgerbevolking, ook ver van de frontlinie. Steden als Lviv — zo’n 70 kilometer van de Poolse grens — en zelfs speelplaatsen en kinderziekenhuizen worden bewust aangevallen, aldus Amnesty. Daarnaast is er veel aandacht voor de ontvoering van Oekraïense kinderen naar Rusland; de omvang is betwist (Oekraïne noemt rond de 20.000 gevallen, de Nederlandse overheid spreekt over duizenden), maar gevallen van indoctrinatie, ‘heropvoeding’ en soms militaire training zijn gerapporteerd. Volgens voormalig staatssecretaris Aukje de Vries gaat het onder meer om gedwongen assimilatie en inzet aan Russische zijde.

Vredesonderhandelingen tussen Moskou en Kiev lopen al jaren zonder doorbraak. Kerkelijke organisaties en maatschappelijke groepen blijven oproepen tot gebed en inzet voor een einde aan het lijden. De Nederlandse regering probeerde recent concreet te handelen: kabinet-Schoof reserveerde twee miljoen euro om bij te dragen aan het veilig terugbrengen van ontvoerde kinderen naar Oekraïense families.

Hoewel Nederlandse en internationale hulp vaak symbolisch en beperkt is — “een druppel op een gloeiende plaat” — wordt benadrukt dat het belangrijk is door te gaan met het verzachten van leed en het blijven zoeken naar rechtvaardigheid en een duurzaam einde van de oorlog.