Voorwaardelijke boete voor ontkennende schennispleger (55) uit Harlingen. 'Ik heb er ook niet mee staan zwaaien'

In dit artikel:

Op 11 november vorig jaar zag een man met zijn vrouw en hun driejarige dochter bij een bushalte aan de Kimswerderweg in Harlingen een 55‑jarige Harlinger die met één hand zijn broek vasthield en met de andere aan zijn geslachtsdeel zat te friemelen en wiebelde. De bestuurder sprak hem aan en de vrouw belde de politie; de man werd aangehouden.

Bij het politiebureau moest hij zijn riem inleveren en zat hij even in een cel in zijn ondergoed. Agenten zagen dat hij herhaaldelijk aan zijn kruis zat; hij zou daar niet op zijn gestopt toen ze hem daarover aanspraken. De verdachte ontkent dat hij zijn geslachtsdeel zichtbaar maakte of ermee zwaaide en zegt dat zijn broek wel eens afzakt en dat hij alleen trekt als hij moet plassen. Politie en officier van justitie noteerden daarnaast dat hij naar alcohol rook; de man gaf toe één blikje bier gekocht te hebben en daarvan enkele slokjes te hebben genomen. Op diezelfde dag kreeg hij bovendien een boete voor openbaar dronkenschap.

Het Openbaar Ministerie legde aanvankelijk via een strafbeschikking een boete van 400 euro op; de man ging in verzet. Tijdens de rechtszaak stelde de officier dat de verklaringen van het echtpaar betrouwbaar zijn en eiste ze, gezien zijn krappe financiële situatie, geen extra geldboete maar een taakstraf van zestien uur. De rechter concludeerde dat het verhaal van de chauffeur en zijn vrouw geloofwaardig is en vernietigde de strafbeschikking. Uiteindelijk kreeg de Harlinger een voorwaardelijke boete van 400 euro met een proeftijd van twee jaar opgelegd.

De veroordeelde blijft ontkennen dat hij zich schandelijk heeft gedragen. In de zitting gaf hij daarnaast persoonlijke achtergrondinformatie: hij leeft van een uitkering, haalt eten bij de voedselbank en besteedt een deel van zijn beperkte middelen aan bier. De zaak draaide juridisch om de betrouwbaarheid van ooggetuigen en de vraag of het gedrag onder de wettelijke omschrijving van schennispleging valt; de rechter achtte het bewezen.