Voormalig wonderkind EV Biotech vindt zichzelf opnieuw uit. Faillissement was 'totaal overbodig'
In dit artikel:
EV Biotech, ooit een veelbelovende Groningse biotech-startup, ging eind 2024 onverwacht failliet maar is kort daarna onder een nieuwe opzet herstart op de Zernike Campus in het Innolab. De onderneming, die bekendstaat om precisiefermentatie en het maken van AI-gestuurde digitale tweelingen van micro-organismen en fermentatieprocessen, bouwt hiermee aan alternatieven voor fossiele grondstoffen. Technisch werk en intellectueel kapitaal van eerdere jaren zijn niet verloren; een klein team van medewerkers en stagiairs werkt onder een nieuwe directie aan een hernieuwde koers.
De ondergang kwam niet door gebrek aan technologie, maar door marktomstandigheden en een haperende financiering. EV werkte vooral als contractresearchpartner voor grotere klanten, maar in 2024 vielen veel onderzoeksopdrachten stil door onzekerheid rond de oorlog in Oekraïne. Terwijl aandeelhouders overeenkomsten wilden herstructureren, haakte één investeerder op het laatste moment af bij het tekenen bij de notaris, waardoor een financieel gat ontstond dat het bedrijf niet kon opvullen en de stekker eruit moest.
In de doorstart is de organisatie georganiseerd met nieuw leiderschap: Corina Prent trad aan in een directierol (voorheen bekend als investeerder), Shridhar Kumaraswamy — oud-oprichter van Ancora Health — voegt ondernemerservaring toe en Linda Dijkshoorn blijft het gezicht van de onderneming. Technische rollen zijn ingevuld door onder anderen Max Guillaume (AI) en Courtney Klaips (laboratorium). De samenwerking met universiteiten (Delft, Amsterdam, Wageningen) en partijen zoals RUG Holding speelt een belangrijke rol in onderzoek en ontwikkeling.
Strategisch verschuift EV Biotech van puur contractonderzoek naar een hybride model: naast klantprojecten werkt het nu ook aan eigen producten, de zogenaamde well defined polymers. Dat zijn polymeren waarin de volgorde van bouwstenen (monomeren) precies vastligt, wat fabrikanten krachtige controle geeft over producteigenschappen en productieprocessen. Deze stap vraagt veel R&D en brengt bewust langere investeringstijden met zich mee; de directie rekent op ongeveer vier jaar zonder winst terwijl ze opschalen en productiseren.
Financiering blijft de kernuitdaging: vroegefasegeld is in Nederland vaak te vinden, maar grote bedragen voor opschalen zijn lastiger te bemachtigen. EV wil risico’s spreiden met een mix van subsidies, marktbijdragen, contractwerk en samenwerkingen, en meent inmiddels beter te weten welke tactiek en timing nodig zijn om te slagen. De leiding blijft optimistisch over de unieke positie van de technologie in de transitie weg van fossiele grondstoffen, ook al erkent men dat meerdere technische en financiële hobbels nog moeten worden overwonnen.