Voor shorttracker Itzhak de Laat is de relay de allerlaatste kans op een olympische medaille: 'De kleur boeit me niet'

In dit artikel:

Itzhak de Laat is voor één laatste missie naar Milaan gekomen: een olympische medaille op de relay voordat hij na dit seizoen zijn schaatscarrière afsluit. De 31-jarige shorttracker zat maandag zelden zo gespannen als bij de halvefinale, omdat de Nederlandse ploeg al jaren moeite heeft gehad om op de Spelen op de aflossing door te breken — in 2014 mislukte het door een val in de finale, in 2018 sneuvelde het team in de halve finale en in Peking werd De Laat op de streep nog gepasseerd.

Maandag nam Nederland eindelijk die belangrijke horde en plaatste zich voor de finale van vrijdagavond. De Laat benoemt het als dé kans om het Nederlandse shorttrack dat op EK’s, WK’s en World Cups langdurig goed presteert eindelijk op olympisch niveau te belonen: “Hopelijk is het beste voor het laatst bewaard.” Of hij zelf in de opstelling rijdt, is nog niet zeker — hij kan ook reserve zijn — maar zijn teamgenoten Jens en Melle van ’t Wout, Teun Boer en Friso Emons zijn allemaal in vorm.

De relay is echter onvoorspelbaar en foutgevoelig; elke rijderswissel en elke duw kan het einde betekenen. De Laat benadrukt dat er geen ruimte is voor kleinigheden: alle vier rijders komen meerdere keren de baan in en een klein missertje kan fataal zijn. Toch gelooft hij dat Nederland op papier bij de medaillehoop hoort en wil hij alles op alles zetten om zijn carrière met die plak af te sluiten. De Nederlandse equipe toont bovendien veel vertrouwen na sterke prestaties op de individuele afstanden tijdens dit toernooi, al gingen de vrouwenrelays eerder mis — een waarschuwing dat ook de mannen scherp moeten blijven.