Vlinderfobie? Deze psycholoog gebruikt dode fladderaars van Wildlands om je van je angsten af te helpen

In dit artikel:

In dierenpark Wildlands in Emmen zijn twee dode vlinders beschikbaar gesteld voor therapeutisch gebruik bij kinderen en jongeren met een fobie voor vlinders en motten. Psycholoog Melissa Alkema uit Leeuwarden vroeg het park om exemplaren voor behandelingen waarbij stapgewijze blootstelling centraal staat: eerst in gedachten, vervolgens met beelden en uiteindelijk met echte insecten. Omdat dode vlinders niet bewegen, vormen ze een minder beangstigende tussenstap voor mensen met zogenaamde lepidopterofobie.

Wildlands maakte voor deze uitzondering een uitzondering op het normale beleid om geen diermateriaal uit te geven; het park wil geen handel in dieren stimuleren. De afgegeven exemplaren — een passiebloemvlinder en een nachtvlinder (mot) — mogen uitsluitend binnen psychologische behandelingen worden ingezet en niet verhandeld. De woordvoerder van het park benadrukte dat men niet eerder had beseft hoe ingrijpend zo’n angst kan zijn: sommige mensen durven ramen niet open te zetten of op een terras geen ijsje te eten uit vrees voor vlinders.

Onder normale omstandigheden belanden dode vlinders in de groencontainer, worden ze door vogels gegeten of blijven ze in de bosjes liggen; andere dode dieren gaan naar een destructiebedrijf, worden gevoerd aan leeuwen (als er geen medicatie in zit) of naar de faculteit diergeneeskunde in Utrecht voor autopsie of preparatie voor educatieve doeleinden. Wildlands ontvangt dagelijks tientallen dode vlinders, maar veel exemplaren zijn beschadigd en minder geschikt voor therapie.

Het is onduidelijk hoe veel mensen precies last hebben van vlinderfobie. Vooralsnog blijft de levering van vlinders door het park beperkt en gebonden aan strikte voorwaarden.