Vliegende dobbelstenen en verborgen dictators: dit was het allereerste Fries Kampioenschap Risk. 'Do moatst dea'

maandag, 20 april 2026 (18:57) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

In Drachten organiseerde Rugby Club Drachten op 11 april het eerste Ipen Frysk Kampioenskip Risk: een eendaagse bijeenkomst van zo’n twintig mensen — vooral rugbyspelers — die bordspellen boven online games willen zetten en elkaar wat meer echt contact willen bieden. Initiatiefnemers zijn onder andere Ynte Douma en Jannes van der Velde; er hangt een klein prijzengeld (vier bankjes) aan het toernooi en het doel is evenveel sociaal samenzijn als competitie.

Verslaggever Roos Tuinenburg deed zelf mee en beschrijft twee potjes die de sfeer en dynamiek laten zien. Risk, kort uitgelegd, is een combinatie van strategie en geluk: spelers bouwen legers, verplaatsen troepen en gooien dobbelstenen om gebieden en opdrachten te veroveren. In Drachten spelen ze niet altijd een volledige partij uit; na anderhalf tot twee uur wordt gestopt en telt men hoe dicht spelers bij hun opdrachtkaartje zijn.

Tafel één bestond uit Roos, Stefan, Jan en Ydsert — een mix van beginners en ervaren spelers. De partij liep al snel uit op fanatieke, soms kluchtige conflicten: onhandige keuzes om Australië te houden, beschuldigingen van vals spelen, en veel verbaal getouwtrek. Roos won die ronde (zwart), al noemde het gezelschap het tegelijk “de slechtste pot” door chaos en veel geluk met dobbelstenen. Een korte Jannes-opmerking herinnerde iedereen eraan: “Nim it net persoanlik op.”

Op de winnaarstafel werd het niveau hoger: spelers als Theo, Mike, Thies en organisator Ynte speelden een meer berekende, psychologische partij vol dreigementen en theatrale frustratie. Uiteindelijk greep Ynte de overwinning vóór Roos; deze laatste erkent dat gebrek aan slaap en brakheid meehielpen als smoesje voor de nederlaag, maar benadrukt vooral het plezier van het spel en het verstevigen van vriendschappen.

De organisatoren zien deze eerste editie als experiment en willen volgend jaar meer marketing en deelnemers. Jannes hoopt met het toernooi een stukje eenzaamheid tegen te gaan en meer échte ontmoetingen te stimuleren: “Sjoch hoefolle wille oft der is. Risk is machtich.” Kortom: kleinschalig, luidruchtig en strijdlustig, met een duidelijke sociale missie achter het competitiespel.