Vijf Friese raadsleden vertellen over hun vertrek uit de gemeenteraad. 'Het is wel een hondenbaan'
In dit artikel:
Vijf lokale politici uit Friesland beëindigen na de verkiezingen hun werk in de gemeenteraad, elk om verschillende redenen maar met een gedeelde ervaring van betrokkenheid bij hun dorp of stad.
Jacoline Engelmoer (54, Sneek) raakte vier jaar raadslid voor Nieuw Sociaal ondanks dat ze nooit fanatiek van politiek hield. Wat haar drijft is het direct helpen van inwoners: ze haalde bijvoorbeeld een rolstoelgebruiker naar de raad om een oneerlijke subsidieregeling aan de kaak te stellen. Engelmoer roemt het contact met mensen en het oplossen van klemmende problemen, maar benadrukt ook hoeveel tijd het werk kostte naast haar baan in een Primera en haar Bed & Breakfast. Toen Nieuw Sociaal bij de laatste verkiezingen geen zetel behaalde, kwam een voortzetting onmogelijk in beeld; ze overweegt pas later opnieuw te starten, vooral vanwege de opgebouwde ervaring die anders verloren gaat.
Durk Oosterhof (66, Drachten) zat twintig jaar voor de FNP in de raad van Smallingerland. Hij stapte uit het partijlidmaatschap in 2025 nadat de FNP besloot mee te doen aan de landelijke Tweede Kamerverkiezingen — een koerswijziging waar Oosterhof niet achter stond. Als raadslid probeerde hij door stabiel te blijven tijdens ruwe periodes en vindt hij dat politici het algemene belang boven partijbelang moeten stellen. Hij ziet zijn vertrek als een overdracht aan jongere politici: “No is it oan jonge minsken.”
Simon ter Heide (71, Oldeberkoop) heeft meer dan twintig jaar in de raad van Ooststellingwerf gezeten en werd in 2018 tijdens zijn laatste ambtsperiode getroffen door een herseninfarct. Dat leidde tot zijn tijdelijke verwijdering uit de PvdA-fractie en later royement; na bijna een jaar mocht hij weer lid worden. Ter Heide blijft actief achter de schermen en stond op de lijst van Democratisch Ooststellingwerf, maar haalde geen zetel. Zijn trots ligt bij het grondbeleid — hij speelde volgens eigen zeggen een doorslaggevende rol bij het opnieuw in handen nemen van grondwerving en -uitgifte door de gemeente — en hij volgt met zorg de discussie over de Friese taal en provinciale druk in zijn gemeente.
Doethyna Vriesema (33, Drogeham) vertrekt om meer tijd aan haar gezin te besteden. De CDA-raadslid werd uitgerekend op verkiezingsdag moeder van haar tweede zoon, Fedde; vanwege de bevalling regelde ze tijdelijk een volmacht om toch te kunnen laten stemmen. Sinds 2018 in de raad van Achtkarspelen, waardeert ze vooral het verbreden van haar blik en het leren lobbyen, maar erkent dat het combineren van raadstaken met een baan en jonge kinderen steeds lastiger wordt — een knelpunt waardoor veel jonge raadsleden afhaken.
Ate Eijer (71, Jubbega) miste herverkiezing doordat voorkeurstemmen kandidaten onder hem op de lijst passeerden. Sinds 2010 actief voor de FNP in Heerenveen, profileerde hij zich als nuchtere, afstandelijke volksvertegenwoordiger met oog voor het totaalbeeld. Hoogtepunten waren een motie die het makkelijker maakte een tweede woning op eigen erf te bouwen en kleinere lokale successen zoals Friese bewegwijzering bij het gemeentehuis; dieptepunten waren dossiers als de asielzoekerscentra, waar geen consensus kwam. Eijer blijft op de achtergrond bij de FNP en kan theoretisch weer terugkeren als er vacatures ontstaan.
Overkoepelende thema’s uit deze verhalen zijn de persoonlijke kost van lokaal politiek werk (tijdsinvestering, werk-privébalans, gezondheid), veranderende partijlijnen die bestuurders doen afhaken, en de impact van voorkeurstemmen op politieke loopbanen. Meerdere vertrekkers geven aan niet volledig los te laten: betrokkenheid op de achtergrond, commissiewerk of steun aan hun partijen blijft voor velen een logisch vervolg.