Vervreemde vader en zoon overleven in de wildernis

In dit artikel:

Sukkwan Island volgt Tom (Swann Arlaud) die zijn tienerzoon Roy (Woody Norman) meeneemt naar een verwaarloosd verblijf op een onbewoond eiland in het Hoge Noorden om daar een jaar samen te wonen en Roy thuisles te geven. Het plan: geen televisie of moderne communicatie, alleen een zendontvanger en sporadische bevoorrading per watervliegtuig. De film, geregisseerd door Vladimir Fontenay en losjes gebaseerd op een waargebeurd verhaal van schrijver David Vann, begint met een proloog die vroeg aangeeft dat het niet goed zal aflopen; het verdere eilandverhaal wordt als flashback verteld.

Op beeldniveau benut cameraman Amine Berrada het fjordenlandschap (gefotografeerd in Noorwegen) voor sfeervolle, soms verraderlijk mooie beelden. Die landschappelijke pracht contrasteert met subtiele signalen van onheil: wapens, een bijl en Tom’s wisselvalligheid doen de dreiging niet van buiten maar van binnenuit komen. Wat begint als een zoekende verzoeningspoging tussen afwezige vader en zoon verandert geleidelijk in een psychologische thriller waarin de disfunctionele relatie centraal staat. De film roept vergelijkingen op met andere escaperomans als The Mosquito Coast, maar geeft de kijker evenveel grip op de relatie als de personages zelf. De ontknoping in de epiloog verzwakt volgens de recensent iets van de eerdere spanning.

Sukkwan Island wordt geprezen om zijn fraaie fotografie en beklemmende sfeer, maar laat op relationeel vlak en in de afronding ruimte voor kritiek. Te zien bij Slieker Film Leeuwarden.