Vertegenwoordiger van Israël in het Noorden neemt afscheid. Arjen Lont (75) uit Leeuwarden: 'Deze rol was een zegen van boven'

In dit artikel:

Arjen Lont (75) uit Leeuwarden neemt na tien jaar afscheid als honorair consul van Israël voor Noord-Nederland. Sinds 2016 vervulde de gepensioneerde aannemer die taak voor Groningen, Friesland, Drenthe (en ook Overijssel volgens zijn cv), een onbezoldigde functie waarbij vooral netwerken, het begeleiden van ambassadeurs en het vertegenwoordigen van Israël bij herdenkingen centraal stonden. Lont noemt het ambt de grootste eer die hem is geschonken en wil niet eindigen als „een oude man op recepties”, reden waarom hij nu stopt.

Tijdens zijn consulaat zag Lont het Israëlisch-Palestijnse conflict verder escaleren, met als breekpunt de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 en de daaropvolgende oorlog in Gaza. Die oorlog en de sterke internationale kritiek — waaronder een zaak bij het Internationaal Gerechtshof die Israël van genocide beschuldigt — raken hem. Hij zegt elk mensenleven te betreuren en erkent het immense Palestijnse leed (in het stuk wordt meer dan 70.000 doden in Gaza genoemd), maar benadrukt dat Israël na de bloedige aanslagen van oktober moest ingrijpen. Volgens Lont bemoeilijkt Hamas’ tactiek van schuilen tussen burgers en gebruikmaken van scholen en ziekenhuizen militaire operaties, waardoor proportioneel beoordelen complex is. Hij verwerpt de beschuldiging van genocide en noemt die uiterst pijnlijk.

Lonts verbondenheid met Israël heeft zowel persoonlijke als religieuze wortels. Als christen gelooft hij dat God een plan heeft met Israël en het Joodse volk; dat inzicht kwam in de jaren negentig voor hem als een openbaring. Ook de familiegeschiedenis speelt mee: zijn oom Siebren werd in de Tweede Wereldoorlog verraden en omgebracht in Bergen-Belsen, een ervaring die zijn houding ten opzichte van het Joodse lot heeft gevormd. Lont zegt dat zijn steun aan Israël niet betekent dat hij tegen Palestijnen is — hij spreekt expliciet uit medeleven met het Palestijnse lijden — maar ziet vrede pas mogelijk als een deel van de Palestijnse samenleving Israël als staat erkent.

In de praktijk betekende het consulaatwerk voor Lont veel ceremonieel en verbindend werk. Hij begeleidde jaarlijks meerdere herdenkingen en uitreikingen van de Israëlische onderscheiding Rechtvaardigen onder de Volkeren, momenten die hij als zeer emotioneel ervoer; in tien jaar waren dat naar schatting 25–30 ceremonies. Door de onrust rond de Gaza-oorlog neemt voorzichtigheid toe: zijn Israëlische vlag werd vaak binnenshuis gehouden en het bordje ‘Honorair Consulaat van Israël’ van de gevel verwijderd na incidenten met pro‑Palestijnse demonstranten die voor zijn deur filmden. Tegelijk draagt hij kleine symbolen van verbondenheid als een reversspeld met de Israëlische en Nederlandse vlag en serveert hij koffie in blauw-witte bekertjes.

Voor zijn rol werd Lont door de ambassade benaderd; je kunt er niet op solliciteren. De functie vereist tijd, een groot netwerk en affiniteit met Israël, eigenschappen die volgens hem niet gemakkelijk te vinden zijn bij een opvolger. Het benoemingsproces ligt bij de ambassade; Lont heeft nog geen naam van een opvolger genoemd.

Kijkend vooruit is Lont behoudend optimistisch: hij hoopt dat afnemende invloed van regimes als Iran kan leiden tot minder financiering van groepen als Hamas en Hezbollah en tot een stabielere regio. Persoonlijk koestert hij de wens ooit weer veilig in Gaza te kunnen rondlopen en daar een kop koffie te drinken.

Kort CV: opgegroeid in Sint Annaparochie in een aannemersfamilie, timmerman geworden en later bijna veertig jaar het familiebedrijf Lont geleid; het bedrijf droeg hij in 2014 over aan zijn zoon. Sinds 2016 was hij honorair consul en hij is actief in Stadskerk De Wijngaard in Leeuwarden.