Vermiste dieren thuisbrengen is een grote passie van Boukje uit Heerenveen bij stichting Huisdierenhulp. 'Het zijn net je kinderen'
In dit artikel:
Boukje Stoker‑Langeraap uit Heerenveen is sinds 2019 actief vrijwilliger en hoofd communicatie bij Stichting Huisdierenhulp Heerenveen nadat haar rode kater Sikke toen spoorloos raakte. De persoonlijke ervaring — Sikke is uiteindelijk nooit teruggevonden — maakte haar betrokkenheid groot: hulpverleners zochten dagenlang en dat zette haar ertoe aan iets terug te doen voor andere baasje die hun dier missen. „Het zijn net je kinderen,” zegt ze over de emotionele band met huisdieren.
De stichting, opgericht in 2018 door Patricia de Jager en met ANBI‑status, bestaat uit een team van 31 vrijwilligers. Ze ontvangt ongeveer één melding per week en behandelt jaarlijks tientallen gevallen; de kopers van hun Facebookpagina tellen zo’n 4.000 volgers. Hun missie is baasjes en vermiste huisdieren te herenigen, met praktische zoekacties en voorlichting.
Zoekacties kunnen intensief en langdurig zijn. Vrijwilligers gebruiken onder meer een vangkooi met camera, een drone en drie speurhonden. Ze werken nauw samen met dierenasiel ’t Heerveld en dierenambulance Fryslân. Boukje vertelt over gevallen die haar nog lang bijbleven: honden die tijdens een logeerpartij verdwenen en zoektochten door struikgewas of zelfs vanuit een boot waarbij zelfs een trein tijdelijk werd stilgezet. Niet alle vondsten zijn positief; sommige dieren worden nooit teruggevonden, wat veel verdriet veroorzaakt.
De stichting waarschuwt ook voor kwaadwilligheid: honden die aan een riem buiten winkels worden achtergelaten kunnen gestolen en doorverkocht of misbruikt worden. Daarom benadrukken de vrijwilligers het belang van chippen en bieden ze chippunten aan. Boukje’s zoon Jesse sloot zich eveneens aan; hij maakte zelfs mee dat hij na een aanrijding met Rijkswaterstaat de snelweg opging om troostrijke aandenken voor een eigenaar te verzamelen.
Hoewel Sikke nooit terugkeerde, vond het gezin later via de stichting kat Suus, die nu een permanent thuis heeft. Voor Boukje en haar collega’s betekent vrijwillige inzet zowel delen in verdriet als in de blijdschap wanneer reunies wél slagen.