Verbindingsangst overwinnen door te werken aan pijn uit het verleden

In dit artikel:

Tijdens een congres over leiderschap en organisatieontwikkeling—met ongeveer 400 deelnemers uit onderwijs, zorg en overheid—wordt columnist en organisatieadviseur Gabriël Anthonio vlak voor zijn lezing aangesproken door een vrouw. Ze vertelt dat ze vijf jaar eerder diep geraakt was door zijn college aan Nyenrode: de boodschap dat je jezelf tegenkomt in de ontmoeting met de ander raakte een gevoelige snaar en maakte haar emotioneel. Omdat ze pijn uit haar jeugd niet kon toelaten, hield ze zich voortdurend op afstand in relaties en was ze bang om zich te verbinden.

Thuis deelde ze haar ervaring met haar toenmalige partner. Hun relatie wisselde tussen aantrekken en afstoten; beiden waren beschadigd en beschermden zichzelf tegen mogelijk nieuwe pijn. Ze besloten professioneel hulp te zoeken: zowel samen als apart volgden ze therapie, een traject van bijna een jaar. Langzaam leerden ze spanningen niet te vermijden maar erop af te gaan, elkaar niet weg te duwen maar voorzichtig te naderen. Het resultaat: ze trouwden en kregen twee kinderen die in een veiligere gezinssituatie opgroeien.

Anthonio gebruikt dit persoonlijke verslag als illustratie van een breder punt: de angst om te verbinden is vaak een beschermingsmechanisme tegen vroegere pijn, maar kan worden doorbroken door die pijn te verwerken. Werken aan persoonlijke verwondingen maakt echte verbinding mogelijk — niet alleen gunstig voor individuen, maar ook voor de relaties en gezinnen waarin ze leven. Anthonio is organisatieadviseur bij de Galan Groep in Baarn en bijzonder hoogleraar aan de RUG.