Van speldjes tot wedstrijdboekjes: Meindert (68) uit Akkrum heeft van alles van SC Cambuur
In dit artikel:
Meindert Pasma (68) uit Akkrum is al ruim vier decennia lang verzamelaar en wandelende encyclopedie van alles rond SC Cambuur. Zijn interesse begon in 1978, toen hij voor het eerst een wedstrijd bezocht en kort daarna een seizoenkaart nam. Vanaf dat moment spaarde hij programmaboekjes, wedstrijdposters, foto’s en bijzonderheden; tegenwoordig houdt hij vrijwel alle statistieken en archiefgegevens zorgvuldig bij in Excel.
Pasma bouwde zijn collectie stelselmatig op met uren in krantenarchieven, oude uitgaven van Voetbal International en door direct contact te zoeken met andere clubs of archivarissen. Zo kreeg hij de opstelling van Wrexham uit een oefenduel in 1992 en zelfs historische gegevens van Middlesbrough, dankzij persoonlijke telefoontjes. Tot zijn pronkstukken behoren bouwtekeningen van het Cambuurstadion uit de jaren dertig en een ongeschonden spelersstas uit 1968. Een slaapkamer in het huis van Meindert en zijn vrouw Romy fungeert als klein Cambuurmuseum; Romy, aanvankelijk niet-voetbalfan, is intussen zelfs betrokken geraakt bij het speurwerk op Marktplaats.
Het paar verhuist begin januari voor ten minste een half jaar naar Calpe, Spanje, waar hun dochter en kleinkinderen wonen; op 2 januari vertrekt een vrachtwagen met hun spullen richting Spanje. Omdat ze meer tijd met de kleinkinderen willen doorbrengen en tegelijk een koopwoning zoeken, zal Pasma voortaan veel wedstrijden vanaf een scherm volgen. Zijn aanwezigheid in het Kooi Stadion tijdens Cambuur–MVV op 19 december was waarschijnlijk zijn laatste thuisbezoek voor vertrek, een emotioneel moment voor iemand voor wie de club deel van het dagelijks leven is.
Pasma heeft in december vrijwel zijn hele fysieke verzameling afgestaan nadat hij bijna 2,5 jaar naar een passende bewaarplek zocht. Hij probeerde eerst onder meer met Cambuur in gesprek te komen, maar vond uiteindelijk onderdak bij Historisch Centrum Leeuwarden. De complete verzameling — 78 mappen met programmaboekjes, verslagen, posters en foto’s — wordt nu gedigitaliseerd, geïnventariseerd en in zuurvrije dozen opgeslagen. Dat vindt hij een troost: de collectie blijft bij elkaar en kan eventueel later uitgeleend worden als Cambuur ooit een museum begint.
Hoewel hij afstand deed van de meeste tastbare objecten, stopt Pasma niet met zijn statistieken: zijn digitale map reikt al tot 2030 en blijft worden bijgehouden. Het vertrek naar Spanje betekent wel een omslag in gewoonten, maar hij ziet het als een nieuwe fase waarin familie en zoeken naar een huis centraal staan.