Van Italiaans droomkasteel naar dorpscafé in Baard: 'Pippi' Linn (22) blaast 'De Kater' nieuw leven in
In dit artikel:
Linn Krouwel (22) ruilde het Italiaanse droomkasteel waar ze als cateringchef 55 bruiloften in negen maanden draaide voor dorpscafé De Kater in Baard (Friesland). Op 8 december vloog ze terug uit Italië, keek meteen in Baard en tekende sinds februari een pachtovereenkomst met de stichting achter het dorpshuis; de bijbehorende woning naast het café bood ook meteen woonruimte — precies wat ze zocht na jaren van seizoenswerk op locaties als Ibiza en Mallorca.
Krouwel wilde een eigen plek waar ze zelf kan bepalen wat er op de kaart staat en hoe gasten worden ontvangen. Haar vader Koert begeleidde de zoektocht en helpt nu in de keuken; hij heeft een verleden op foodfestivals en deed mee aan Grillmasters, en legt de nadruk op lokale producten: vlees van slagerij Walburg (Tzum), vis uit Harlingen en ijs uit Dronryp. Linn wil met die ambachtelijke leveranciers de kwaliteit laten spreken.
De start is enthousiast ontvangen door dorpsbewoners; zij waarderen dat iemand van buiten de stap durft te zetten. Toch hangt er een uitdaging boven de exploitatie: Baard telt slechts 195 inwoners, onvoldoende om het café draaiende te houden. Daarom is het de bedoeling om ook bezoekers uit de regio naar De Kater te trekken. Linn wil het dorpshuis multifunctioneler maken met meer muzikale avonden, yogalessen in de ruime bovenzaal en filmavonden, en ze neemt de promotie op sociale media voor haar rekening om de bekendheid te vergroten. Ze erkent dat ze zich als ondernemer meer op de voorgrond moet tonen, ook al voelt dat soms onwennig.
Kleine, praktische leermomenten illustreren het ondernemerschap: bij een maandelijkse bijeenkomst van de beleggersclub vergat ze een koolzuurfles, waardoor er bijna niets uit de tap kwam — een foutje dat ze met humor relativeert. Persoonlijk combineert ze het caféwerk met haar andere passie: dans. Tot haar zestiende zat ze op de Nationale Balletacademie en nu geeft ze op zaterdagochtend danslessen aan peuters in de bovenzaal, iets waar ze zichtbaar van geniet.
Een gevoelig thema is de naam en identiteit van het café. Krouwel vindt ‘De Kater’ niet helemaal passend en kreeg het advies met een frisse naam te komen, maar wil die verandering niet zonder draagvlak: het dorp moet het goede gevoel behouden. Ze houdt voorlopig inrichting en sfeer grotendeels intact, al droomt ze van andere stoelen, meer sfeer boven en nieuwe kunst aan de muren. Een lichtvoetig voorbeeld: haar suggestie ‘De Snor’ viel niet in goede aarde, wat aantoont dat beslissingen in overleg moeten.
Kortom: Krouwel heeft met De Kater een vaste basis gevonden en wil die uitbouwen door lokaal kwalitatief eten te combineren met activiteiten die het café regionaal aantrekkelijk maken. Succes hangt af van haar vermogen om het dorp te verbinden met bezoekers uit omliggende plaatsen en om het dorpshuis als levendige ontmoetingsplek te laten voortbestaan.