Van een appartementje in Amsterdam naar een kerk in Hijum. Lennaert (38): 'De badkamer is net zo groot als mijn oude huis'

In dit artikel:

Fotograaf Julia Dongstra (35) en coach Lennaert Drost (38) trokken in februari 2023 in een omgebouwde kerk uit 1877 in het Friese Hijum: bijna 300 vierkante meter met vijf meter hoge gotische ramen, een gebogen plafond bekleed met witgelakte latjes en originele bolvormige lampen. De hoeveelheid daglicht en het monumentale volume bepaalden hun keuze; het pand had bovendien al moderne installaties zoals isolatie, vloerverwarming, zonnepanelen en een warmtepomp, waardoor een ingrijpende verbouwing niet nodig was.

De schaal van het huis vroeg om een andere inrichting dan ze gewend waren uit Amsterdam en Groningen. Waar normale meubels zouden “wegvallen”, kozen ze voor oversized stukken en kleur. In de woonkamer staat een dubbel dressoir van ruim 4,5 meter, een U-bank die makkelijk tien mensen draagt en een vijf meter lange kloostertafel — die ze op memorabele wijze met een te klein aanhangertje ophaalden. Veel spullen zijn tweedehands of vintage: Julia zoekt de visie, Lennaert speurt het internet af naar unieke vondsten. Ook staan er erfstukken in huis (een kabinet van Lennaerts ouders, een piano van zijn oom, een leeslamp van Julia’s ouders), wat het interieur persoonlijker maakt.

Praktische inrichtingstips die het stel hanteert: gebruik kleur om witglooiend, kil volume te breken; kies grootschalige meubels die passen bij de ruimte; en plaats een armatuur lager boven een zithoek om de hoogte visueel te temperen en het ’s avonds knus te maken. Grote planten brengen warmte en benadrukken juist de hoogte — sommige hangen zo hoog dat Lennaert wekelijks een ladder moet pakken om ze water te geven. Hun favoriete plek is de bar aan het keukeneiland, waar dagelijks koffie wordt gedronken en avonden met vrienden eindigen onder een gigantische discobal.

Het achterhuis bood verbouwkansen die ze in zeven maanden realiseerden: een donkere zolder werd omgebouwd tot knusse bovenverdieping met slaapkamer, toilet, zitje en kantoortje; er kwam een dakkapel en de achterzijde werd uitgebouwd. Vanuit het slaapvertrek kijk je nu uit op schapen in de weilanden — een groot contrast met stadsuitzichten en een belangrijk onderdeel van de levensstijlverandering. Het dorp telt minder dan 400 inwoners; het leven verloopt langzamer en sociale contacten voelen intenser en bewuster aan: men zoekt het samenzijn echt op in plaats van tussendoor.

De kerk wordt door het paar niet alleen als huis gebruikt maar ook als plek voor ontmoetingen: pop-uprestaurant, galerie en fotostudio vonden er al plaats. Die multifunctionaliteit en het bijzondere karakter van het gebouw stimuleren creativiteit en verbinding met anderen — iets dat Julia en Lennaert graag willen delen.

Persoonlijk nieuws maakt het vertrek naar het platteland definitief: Julia is zwanger. Het kantoortje wordt het volgende project als kinderkamer. Conclusie: het stel heeft van een monumentale kerk geen kille ruimte gemaakt, maar een warm, ruim thuis waarin schaal, tweedehands vondsten en gemeenschappelijke gebruiksmogelijkheden samenkomen — en waar de inrichting een voortdurend, lopend project blijft.