Vader van door agenten doodgeschoten Emilia (24): 'Politie moet anders omgaan met verwarde mensen'
In dit artikel:
Emilia (24) uit Groningen overleed op 27 mei 2024 nadat politieagenten in haar appartement in de Helperzoom op haar schoten tijdens een psychotische episode. Ze raakte die nacht in een psychose door combinatie van alcohol en medicijnen, bedreigde haar vriend met een mes en sloot zich op in de badkamer. Toen de meldkamer waarschuwde voor een eerdere zelfmoordpoging, trapten agenten de voordeur in. Een agent opende het slot van de badkamerdeur; nadat Emilia het mes oppakte en een collega bedreigde, vuurde die collega een schot dat haar hart trof. Kort daarna werd ook een taser gebruikt; Emilia overleed ter plaatse aan bloedverlies.
Haar vader, Massimo (woonachtig in Haren), worstelt sindsdien met rouw en zoekt antwoorden. Hij bekritiseert de snelle, ingehaaste benadering van de politie en stelt dat agenten te weinig voorbereidingstijd namen en alternatieven zoals barricadere of minder dodelijke middelen (bijv. pepperspray) hadden kunnen inzetten. Hij voelt zich niet serieus genomen: gesprekken met de korpsleiding begonnen hoopgevend, maar die erkenning vervaagde volgens hem en zijn klacht loopt al lang zonder bevredigend antwoord.
Het Openbaar Ministerie besloot eind 2024 de betrokken agenten niet strafrechtelijk te vervolgen. Justitie oordeelde dat het schot was gericht op het voorkomen van ernstig letsel of de dood van een collega en daarom rechtmatig was; uit bodycambeelden zou blijken dat zich snel een zeer dreigende situatie ontwikkelde. Desondanks vindt Massimo dat de algehele aanpak gebrekkig was en dat er te weinig aandacht was voor training en bescherming bij incidenten met verwarde personen.
Het dossier past in een breder patroon: langdurig onderzoek van belangenorganisatie Controle Alt Delete toont dat in Nederland jaarlijks zo’n twaalf mensen overlijden bij politieaanhoudingen, veel slachtoffers vertonen verward gedrag en een groot deel heeft een migratieachtergrond. CAD pleit voor onafhankelijk onderzoek en scherpere wetgeving; sinds 2016 zou geen enkele agent zijn veroordeeld voor dodelijk politiegeweld.
Als reactie erkent de korpsleiding dat in risicovolle situaties altijd een doelgerichte analyselaag nodig is, maar zij wijst er ook op dat het zorgsysteem voor verwarde personen tekortschiet en dat politieagenten geen zorgverleners zijn. De klacht van Massimo wordt in behandeling genomen; de politie zegt de inhoud van zijn voorstellen wel te gebruiken voor trainingsdoeleinden, maar technisch kan de door hem ontwikkelde app niet veilig worden geïntegreerd in politiesystemen.
Massimo, zelf specialist in IT en software, ontwikkelde na het verlies een AI-ondersteunde app waarmee hulpdiensten risico’s bij noodmeldingen realtime kunnen inschatten. Hij bood de tool gratis aan, presenteerde die in december 2025 aan de Noordelijke korpsleiding en kreeg volgens hem sindsdien weinig tot geen vervolg. Zijn conclusie: zolang de politie niet wezenlijk wil leren van deze casus, blijft de pijn onverminderd en komt rouwverwerking niet van de grond.