Twintiger Nadine lijkt zich weinig bewust van haar prinsessengedrag | column Irma van Steijn
In dit artikel:
Nadine, een beginnende twintiger die kortgeleden bij een werkgever in dienst kwam met een relatief hoog startsalaris omdat ze snel beschikbaar was, zit na een half jaar ziek gemeld met spanningsklachten. Haar conflict met de leiding draait om werkafspraken: de werkgever bepaalt verplichte kantooruren, terwijl Nadine liever thuiswerkt vanwege haar hond en persoonlijke werkroutines. Ook boekte ze zonder overleg vijf weken zomervakantie; die aanvraag werd afgewezen omdat het teamrooster dan niet haalbaar is. De bedrijfsarts verwees haar naar Irma van Steijn voor hulp.
Van Steijn plaatst Nadine’s klachten in een breder perspectief: zij benadrukt dat iemands stemming maar voor een klein deel door de buitenwereld wordt bepaald (ongeveer 10%), terwijl aanleg en vooral eigen gedrag (samen circa 90%) een veel grotere rol spelen. In een gesprek probeert ze Nadine te stimuleren om nieuwsgierig te zijn naar andere zienswijzen en niet alleen haar eigen standpunt vast te houden.
Ze illustreert die houding met het voorbeeld van Eric, een bijna zestigjarige medewerker in Leeuwarden die prullenbakken leegt en sinds zijn knieoperatie werkt met een innovatieve elektrische prullenbakfiets. In plaats van te klagen over het werk, maakt Eric er iets positiefs van: hij onderhoudt een vriendelijke omgang met voorbijgangers en helpt toeristen hun weg te vinden. Zijn opstelling — werk betekenis geven door je eigen houding — dient als model. Eric zegt dat je de wereld beter met een lach tegemoet kunt treden, en dat somberheid weinig oplevert.
De boodschap aan Nadine is praktisch: in plaats van vooral te wijzen naar beperkende omstandigheden, kan ze experimenteren met andere gedragskeuzes en kijken wat dat oplevert. Extra context: het stuk raakt aan thema’s als persoonlijke verantwoordelijkheid, flexibiliteit in moderne arbeidsrelaties en het belang van communicatie en teamafstemming bij verlof en werkschema’s.