Trump neemt met aanval op Iran onverantwoord risico. Voor wie moeten Iraniërs de straat op? | LC commentaar

In dit artikel:

Donald Trump trad aan met de belofte oorlogen te beëindigen en zich als een vredespresident te profileren. In plaats daarvan toont zijn bestuur nu militaire daadkracht: begin dit jaar werd volgens het artikel de Venezolaanse president Maduro ontvoerd en momenteel voeren Amerikaanse gevechtsvliegtuigen bombardementen uit op Iraanse militaire en politieke doelen. Die acties schenden volgens de krant het internationaal recht en omzeilen bovendien het Amerikaanse Congres.

Tegelijkertijd wijst de columnist erop dat de slachtoffers van die aanvallen — zoals de Iraanse opperste leider Ali Khamenei — door velen als harde machthebbers worden gezien. Khamenei regeerde 36 jaar, zette repressie en massale doodstraffen in en liet recent hard optreden tegen landelijk protest zien, waarbij mogelijk tienduizenden demonstranten het leven verloren. Hierdoor is begrip voor harde maatregelen tegen zijn regime niet afwezig, en velen steunen het idee dat zo’n regime geen kernwapens mag bezitten.

De kritiek van de krant richt zich vooral op het ontbreken van een geloofwaardige opvolgstrategie. Trump riep Iraniërs op hun regering over te nemen, maar er is geen duidelijk plan welke oppositieleiders of coalities zouden kunnen zorgen voor een stabiele overgang. Dat gebrek aan een “wenkend perspectief” illustreert volgens de auteur een zwart-witpolitiek die ervan uitgaat dat het verdrijven van een dictator automatisch beter bestuur oplevert — een les die de VS al hadden moeten leren na Irak, Libië en Afghanistan. Zonder grondige kennis van de complexe binnenlandse verhoudingen riskeert Amerika opnieuw chaos en langdurige instabiliteit.