Trimo (75) uit Leeuwarden hoopt op eerste WK-deelname van Suriname

In dit artikel:

Trimo Kasijo (75), voormalig Surinaams international en jarenlang speler en trainer in Friesland, leeft mee met de hoop van zijn geboorteland dat het zich voor het eerst kwalificeert voor een WK. Kasijo is net vier weken terug uit Paramaribo; de tropenzon deed hem goed, al kan hij in Leeuwarden zelf niet meer voetballen sinds een bijna fatale covid‑infectie. Als jongen van 1,62 m werd hij in de jaren zestig en zeventig bekend als behendig dribbelaar, landskampioen met SV Voorwaarts (1977), topscorer en eens uitgeroepen tot (voetbal)man van het jaar. In 1979 verhuisde hij met zijn vrouw en twee zoons naar Friesland, waar hij later onder meer voor Bergum, Zwaagwesteinde en Frisia speelde en als speler-trainer actief was; hij scoutte ook voor KNVB, Cambuur en FC Groningen.

Deze week zit Kasijo vol spanning naar de WK-kwalificatiewedstrijd Guatemala–Suriname te kijken (aftrap nacht van dinsdag op woensdag, 02.00 uur Nederlandse tijd). Als Suriname wint en Panama tegelijkertijd niet zodanig van El Salvador wint dat het doelsaldo doorslaggevend wordt, kan Natio zich plaatsen — een historische stap waar Kasijo intens op hoopt. Hij prijst de huidige selectie en bondscoach Stanley Menzo: veel spelers zijn in Nederland opgeleid en spelen professioneel in Europa, waardoor Suriname nu met een sterke, praktisch geheel in Europa spelende ploeg aantreedt.

Kasijo ziet de sportieve opleving als meer dan voetbal: de nationale ploeg brengt volgens hem een onverwachte eenheid tussen bevolkingsgroepen in Suriname teweeg. Hij hoopt dat die saamhorigheid blijft en dat een plek op het WK in 2026 ook een stimulans wordt voor de binnenlandse competitie: jongeren moeten kansen krijgen, de faciliteiten en structuur in Suriname moeten verbeteren zodat lokaal talent kan doorgroeien. Hij herinnert aan het verleden toen Suriname in de regio vaak domineerde en aan anekdotes zoals het spelen in Havana waarbij Castro arriveerde per helikopter, en aan de karige vergoedingen die spelers vroeger kregen.

Voor nu wil Kasijo vooral feestvieren als het lukt. Hij daagt de spelers uit alles te geven: “je moet nu alles geven, al val je er dood bij neer.” Vanuit Friesland, waar mensen hem nog herkennen en hij zich thuis voelt, volgt hij de ploeg en droomt van een moment dat Suriname internationaal op het grootste podium staat — niet alleen voor sportieve glorie, maar ook als katalysator voor verbinding en ontwikkeling in het land.