Treinen, pleinen en wijnen. Culi-journalist Jacques gaat op een foodtour in Londen

In dit artikel:

Dertig jaar nadat de snelle treinverbinding tussen Amsterdam en Parijs (vroeger Thalys, nu Eurostar) bestond, is reizen per spoor naar Londen een heel andere ervaring geworden: sinds kort kun je rechtstreeks in vier uur van Amsterdam naar het hart van Londen reizen en is het culinaire aanbod zowel aan boord als in de stad fors opgewaardeerd. Eurostar liet voor de nieuwe hospitality aan boord topnamen aanhaken: tweesterrenchef Jeremy Chan (Ikoyi), patissier Jessica Préalpato en sommelier Honey Spencer staan garant voor verfijning in de eerste klas. Dat maakt treinen aantrekkelijker dan vliegen, vooral voor foodies die comfortabel willen reizen en goed willen eten.

Honey Spencer, zelf eigenaar van het veelgeprezen restaurant Sune in Hackney en bekend als pleitbezorger van natuurlijke wijnen, selecteerde de wijnen voor Eurostar. Ze benadrukt dat duurzaamheid en schaal hand in hand moesten gaan: voor volumes van tienduizenden flessen per jaar zijn kleine producenten vaak geen optie. Als compromis koos ze voor partners die biodynamische of biologische principes volgen maar ook voldoende productiecapaciteit hebben, zoals champagnehuis Fleury. De stille wijnen aan boord zijn eveneens biologisch of biodynamisch; de selectie moet volgens Spencer het verhaal van de reis in het glas weerspiegelen.

De reportage volgt vervolgens een culinaire wandeling van Hackney naar Covent Garden om te schetsen hoe veelzijdig Londen tegenwoordig is. Hackney’s Broadway Market, vol ambachtelijke stands en streetfood, illustreert de buurtcultuur. Sune zelf wordt gepresenteerd als een neighbourhood-restaurant met robuuste, complementaire smaakcombinaties. In Shoreditch en Clerkenwell vind je specialty coffee (Ozone), moderne Indiase keuken (Kricket) en het populaire Dishoom, dat de sfeer van Iraanse koffiehuizen in het vroegere Bombay oproept. Exmouth Market en de foodhallen vormen andere culinaire hotspots; elders in de wandeling passeren Oeigoerse, Japanse, Sri Lankaanse en Maleisische adressen.

Covent Garden blijft toeristisch, maar ook daar is culinair veel te halen: van nostalgische baked potatoes tot de geraffineerde xiaolongbao van Din Tai Fung en ambachtelijke kazen bij Neal’s Yard Dairy. De schrijver benadrukt Londens karakter als “city of villages”: verschillende wijken bieden eigen culinaire identiteiten, waardoor een korte rondgang al een breed palet aan keukens toont.

De ervaring sluit aan boord van de Eurostar af: gerechten als honing-geroosterde Lancashire-wortel en duurzaam gevangen heek, gecombineerd met Fleury-champagne, illustreren hoe treinreizen en gastronomie elkaar tegenwoordig versterken. Samengevat: Londen is uitgegroeid tot een internationaal culinair centrum en de Eurostar maakt het mogelijk daar ontspannen en smaakvol heen te reizen — een ontwikkeling die zowel reizigers als fijnproevers profiteert.