Tjisse Steenstra nu recordhouder met 89 koningstitels
In dit artikel:
Menno van Zwieten (Burgum), Rick Minnesma (Dronryp) en Tjisse Steenstra (Dronryp) domineerden zondag de klassieke Eise Eisinga Partij in Dronryp. In de finale lieten zij weinig aan het toeval over en versloegen het trio Marten Bergsma (Minnertsga), Hessel Postma (Winsum) en Erwin Zijlstra (Easterlittens) met duidelijke cijfers: 1-5 en 0-6. Bergsma miste daarbij op cruciale momenten het perk, waardoor de tegenpartij geen grip kon krijgen op het verloop van de eindstrijd.
Steenstra pakte bovendien de koningstitel (nr. 89) en bleef ongeslagen tijdens het toernooi; het team van Van Zwieten scoorde dus niet alleen de overwinning maar ook een honderdprocentscore. De finale had weinig spanning: de winnaars werkten de klus in iets meer dan twintig minuten af, ondanks dat Bergsma’s ploeg vooraf met een iets andere taakverdeling speelde (Postma nam de tweede opslag) en tot de finale degelijk kaatste.
Postma keek na afloop zuur: een dag eerder was hij met SC Berlikum gedegradeerd, en dat drukte zichtbaar op zijn gemoed. Hij erkende dat de tegenstanders bijna foutloos speelden — wie wil winnen moet zo min mogelijk missers maken. Die consistentie en mentale weerbaarheid maakten het verschil.
In de halve finales viel vooral het optreden van Jorn Lars van Beem op; in eigen dorp zorgde hij ervoor dat zijn trio Remmelt Bouma en Evert Pieter Tolsma lange tijd goed meedraaide. Tegen Johan Sipma, Gabe-Jan van Popta en Hendrik Kootstra kwam Van Beem met 4-1 voor, maar Sipma’s team kroop terug naar 4-4, mede door twee bovenslagen van Kootstra. Uiteindelijk maakte Sipma een oude fout door op de zes het perk te missen, waardoor dat duel beslist werd.
Een ander terugkerend thema was de zogeheten “druk van de zes”: veel partijen kenteren zodra de stand rond de zes ligt, en meerdere formaties zakten weg doordat ze bij die stand mentale veerkracht of technische scherpte misten. Dat gold onder meer voor Steven Koster, Gerben de Boer en Pieter Jan Leijenaar, en ook voor delen van Van Zwieten’s partij, die soms matig begon met relatief veel missers in de eerste eersten maar daarna toch het tij wist te keren.
In de halve finale tegen Bouma c.s. verschenen er voor het eerst scheurtjes in het Van Zwieten-bastion: de tegenstander pakte vier eersten en kwam zelfs op 4-3. Maar die hapering werd snel gerepareerd en in de finale weggeplamuurd. Minnesma nam na afloop een nuchtere houding aan: “Wij zitten er al weken goed in en dat stralen we ook uit,” zei hij, en hij voegde eraan toe dat een nederlaag onvermijdelijk ooit zal komen — maar voorlopig is er geen team dat duidelijk in staat lijkt hen te onttronen.
Kort samengevat: technisch sterk en mentaal ijzersterk kaatste het trio Van Zwieten–Minnesma–Steenstra zich naar de titel in Dronryp, terwijl enkele kanshebbers struikelden op beslissende momenten. Uitslag top 3: 1. Van Zwieten / Minnesma / Steenstra (koning), 2. Bergsma / Postma / Zijlstra, 3. Bouma / Van Beem / Tolsma.