Tina (44) maakte een serie over haar verhuizing van Amsterdam naar Sexbierum: 'Ik voel echt een band met het dorp'

vrijdag, 15 mei 2026 (21:12) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

Tina Farifteh (43), een Iraans-Nederlandse kunstenaar, heeft met haar docuserie Tina in Sexbierum veel losgemaakt — zowel in het Friese dorp zelf als daarbuiten. De reeks, gemaakt voor VPRO en uitgezonden op NPO 3 (drie afleveringen van elk circa 30 minuten, online te bekijken via NPO Start), toont hoe Farifteh zich de afgelopen bijna vijf jaar in Sexbierum vestigde en er een onverwachte band met de gemeenschap opbouwde.

De verhuizing vanuit Amsterdam ontstond uit praktische nood: stijgende huurprijzen maakten blijven onhaalbaar. Op zoek naar een rustige plek met een opvallende naam vond ze Sexbierum, één van de weinige betaalbare huurhuizen in de regio bij de Waddenzee. Wat als een impulsieve stap begon, groeide uit tot het uitgangspunt van een artistiek onderzoek naar verbondenheid en heimwee. Farifteh, die op haar dertiende uit Iran vertrok en zich lange tijd ontworteld voelde, zocht naar begrip voor het idee van ‘thuis’.

De serie ontstond organisch: de eerste opnames dateren van ongeveer twee jaar geleden, de diepte-interviews met dorpsbewoners namen anderhalf jaar in beslag. Farifteh sprak met bekende lokale gezichten — de bakker, de postbode, de huisarts — en liet zo via persoonlijk verhalen een groter beeld van het dorp ontstaan. Ze raakte met name bevriend met de 83-jarige Auke; hun hechte, onverwachte vriendschap liep parallel aan de opnames en illustreert de verbindingen die in de film centraal staan.

Een opvallend thema is mienskip — het Friese woord voor gemeenschapsgevoel en saamhorigheid — dat keer op keer terugkeert in de gesprekken. Farifteh was verrast door de levendigheid ervan: hoe een kleine gemeenschap elkaar weet te vinden en ondersteunen, terwijl diezelfde stemmen nauwelijks op nationale podia voorkomen. Met haar docu wilde ze dit geluid wél landelijk laten horen en aantonen dat uiteenlopende achtergronden toch universele verlangens naar verbondenheid delen.

De montage van veel beeldmateriaal tot drie afleveringen was volgens haar een lastige puzzel. Toen het resultaat af was, ervoer ze opluchting en bevestiging: de reacties van kijkers — talloze, emotionele berichten van mensen die zich herkennen in de verhalen — versterkten dat gevoel. Voor Farifteh is het bijzonder dat een project over haar eigen woonplaats zo ontroert; ze noemt het riskant om je eigen gemeenschap een spiegel voor te houden, maar ook ontzettend waardevol dat het gelukt is.

De rol van de dorpsbewoners verdient aandacht: zij stelden zich kwetsbaar op en vertelden openhartig over hun leven, wat Farifteh als gedurfd bestempelt. De serie heeft haar eigen gevoel van thuiszijn in Sexbierum verdiept, al blijft haar toekomst ongewis. De afleveringen zijn beschikbaar via NPO Start; de derde aflevering volgt op televisie.