Tijd van dikke schnitzels en biefstukken is voorbij. 'Op Warns' sluit deze zomer de deuren
In dit artikel:
Na ruim drie jaar te koop te hebben gestaan is café‑restaurant Op Warns van Will (64) en Afke (66) Kuipers definitief verkocht; de laatste openingsdag is gepland op 28 juni. Het echtpaar, dat het zaakje sinds 1999 runde en eerder ook de Sailors Pub opbouwde, kijkt uit naar de rust: „We zijn moe van vijftig jaar in de horeca actief zijn”, zegt Will.
Het paar zette het pand vanaf begin 2024 nadrukkelijker in de etalage, nadat ze zich al langer uitsloofden om een koper te vinden. Er waren veel bezichtigingen, maar steeds haperde het bij de keuze: te groot, te klein of te verouderd. In een tijd waarin veel winkels en horecazaken — vooral in dorpen — hun deuren sluiten, bleek hun combinatie van woning boven én horecapand lastig verkoopbaar. Eind 2025 meldde zich uiteindelijk een projectontwikkelaar die actief is in appartementenbouw; concrete plannen voor Op Warns ontbreken nog, maar het café zal niet worden voortgezet; het pand blijft wel staan.
Voor de lokale gemeenschap betekent dit een verlies: biljart‑ en dartclubs moeten op zoek naar een nieuw onderkomen en vaste gasten nemen afscheid van een traditionele buurtzaak. Op Warns stond juist bekend om zijn ouderwetse, rijke keuken en royale porties — vleesgerechten, boter en vet, met meerdere warme en koude groenten bij het hoofdgerecht — in plaats van de hedendaagse, vaak vegetarische of veganistische trends. Die ambachtelijke aanpak en vaste klantenkring maakten het etablissement geliefd; de komende weken worden druk omdat veel mensen nog een laatste keer willen komen eten.
De Kuiperses probeerden nog kopers te vinden die het café wilden voortzetten en waren bereid een prijsreductie te overwegen, maar daar kwam geen overeenkomst uit. De lopende verkoop maakte ook dat ze geen grote onderhoudsinvesteringen meer deden; waarom nog verven of grote klussen als de toekomst onzeker is, zo dachten ze.
Met de verkoop breekt voor het paar een nieuwe fase aan: eerst uitrusten in een tijdelijk huurhuis en daarna zoeken naar een vaste huurwoning. Ze dromen van reizen met een camper — vertrek richting Spanje rond januari staat op de planning — en van dagen zonder vaste werktijden. Hun verhaal illustreert zowel de persoonlijke kant van generatiewissel in de horeca als de bredere trend dat dorpscafés het lastig hebben in veranderende markten.