Supermarktondernemer Erik Kooistra (51) uit Bolsward is nog niet klaar met dertien winkels. Waar wil hij uitbreiden?
In dit artikel:
Erik Kooistra (51) uit Bolsward is eigenaar van dertien Jumbo-supermarkten in Friesland en West-Friesland en ziet na een lastig 2025 voor de keten alweer herstel optreden. Voor zijn eigen winkels verliep het jaar relatief rustig: één verhuizing en de opening van een nieuwe vestiging in Sneek. Kooistra bekijkt rond de feestdagen steevast persoonlijk hoe de winkels de kerstdrukte doorstaan en laat veel operationele vrijheid aan zijn filiaalmanagers.
Kooistra groeide op in het familiebedrijf en keerde in 2000 terug naar Bolsward om het voort te zetten. Al ruim een eeuw verkoopt zijn familie eerst groente en fruit en later supermarktwaren; de huidige vestiging aan de Snekerstraat bestaat sinds 1991. In 2001 koos het familiebedrijf ervoor om franchisenemer van Jumbo te worden. Inmiddels is Jumbo, na Albert Heijn, de nummer twee op de Nederlandse markt met ongeveer 700 winkels en een omzetstijging van ruim honderd miljoen naar meer dan 10 miljard in de afgelopen decennia.
Nationaal was 2025 voor Jumbo zwaar: oud-topman Frits van Eerd kreeg een onvoorwaardelijke celstraf in een grote witwaszaak en de keten kreeg veel negatieve aandacht door schappen die leeg kwamen te staan na boycots door fabrikanten als Heineken en Douwe Egberts. De oorzaak lag deels bij de samenwerking van Jumbo met de Europese inkooporganisatie Everest, die in harde onderhandelingstactieken verzeild raakte en conflicten met leveranciers veroorzaakte. Kooistra stelt dat hij niet betrokken was bij de zaken rond Van Eerd en benadrukt dat Jumbo niet het bedrijf van één persoon is. Hij zegt te merken dat het marktaandeel van de keten weer stijgt en dat problemen met Everest inmiddels zijn opgelost: Jumbo onderhandelt nu weer zelf met fabrikanten.
Kooistra belicht in het gesprek de structurele kwetsbaarheid van Nederlandse supermarkten: gebrek aan eigen magazijnruimte en afhankelijkheid van landelijke distributiecentra maken winkels gevoeliger voor leveringsproblemen. Hij vergelijkt dat met Duitsland, waar sommige ketens dankzij eigen distributiecentra minder last hadden van de boycots. Verder noemt hij het blijvende dilemma in de branche: fabrikanten zijn nodig om samen te werken, maar supermarkten willen tegelijkertijd de laagste prijs bieden — een spanningsveld dat ook ontstaat doordat grote producenten Nederlandse marges gebruiken om investeringen elders te dekken.
Operationeel zet Kooistra in op lokale herkenbaarheid en onderscheid: zijn winkels bieden naast reguliere supermarktassortimenten ook voorzieningen als koffiecorners, pizzaovens en verse sushi om beter aan te sluiten bij buurtbehoeften (bijvoorbeeld lunchklanten bij scholen en kantoren). In 2024 nam hij de Jumbo aan het Stadionplein in Leeuwarden over en verbouwde die winkel meerdere keren om er zijn eigen formule op te leggen. Veel van zijn filiaalmanagers zijn intern opgeleid; hij benadrukt dat supermarkten tegenwoordig carrièrekansen bieden en dat hij bewust personeel doorstroomt naar leidinggevende functies.
Kooistra wil groeien, maar geografisch gericht: uitbreiding moet het gebied Friesland en West-Friesland versterken. Hij kijkt naar extra vestigingen in regio’s als Schagen en Julianadorp en grapt dat dertien een ongeluksgetal is — hij wil naar veertien winkels en meer. Grote steden als Amsterdam horen daar niet per se bij; hij wil het netwerk overzichtelijk houden. Zelf bouwt hij geen nieuwe winkels meer; het voorbeeld van Sneek, waar een verhuizing naar het oude Flexa-terrein al jaren een hoofdpijndossier is door infrastructuur- en vergunningenproblemen, leert hem dat nieuwbouw in Nederland vaak een langdurig traject is, met veel procedures en soms juridische stappen.
Maatschappelijk toont Kooistra zich betrokken door lokale verenigingen te ondersteunen via een spaarsysteem (Dappre) dat in de winkels is ingevoerd. Klanten kunnen via pinbetalingen sparen voor hun club: kleine aankopen leveren een percentage bijdrage op, zonder fysieke zegels of bonnetjes. Volgens Kooistra is dit een efficiënte manier om sponsoring te organiseren en verenigingen te activeren.
Kort gezegd profileert Kooistra zich als een franchisenemer die sterk inzet op lokaal maatwerk, personeelsontwikkeling en operationele rust in zijn winkels. Hij erkent de schade voor Jumbo als geheel door bestuursperikelen en inkoopconflicten, maar ziet de koers van de keten weer verbeteren nu onderhandelingen terug bij Jumbo liggen en het marktaandeel stabiliseert. De grootste zakelijke uitdagingen volgens hem blijven de relatie met fabrikanten, logistieke kwetsbaarheid en de complexiteit van winkeluitbreiding in Nederland.