Stuk steen zo groot als twee bussen vloog zondag door de atmosfeer. Sterrenkundige Theo legt uit

In dit artikel:

Een stuk ruimtegesteente schoot zondagavond als een spectaculaire vuurbol door onze atmosfeer; RUG‑sterrenkundige Theo Jurriëns legt uit wat er precies gebeurde. Het object was een relatief grote meteoroïde — vóór binnendringen van de atmosfeer ongeveer zo groot als twee Arriva‑bussen — waardoor het uitzonderlijk helder werd. Wat we aan de hemel zien noemen we een meteoor; bij extreme helderheid spreken sterrenkundigen van een vuurbol. Pas wanneer een fragment de grond bereikt en wordt teruggevonden, heet het een meteoriet. Van deze gebeurtenis is een brok in Duitsland terechtgekomen.

De meeste ruimteblokjes verbranden vrijwel geheel bij de ontmoeting met onze atmosfeer: zo’n 90 procent verdampt. Daarom bereiken de meeste nooit het aardoppervlak; echt grote, zichtbare vuurbolletjes komen maar eens in de zoveel jaar voor. Jurriëns haalt 13 oktober 2009 aan als vergelijkbaar moment en noemt de laatste meteorietvondst in Nederland van 1990 (de Glanerbrug‑meteoriet). Hijzelf miste de verschijning omdat hij op een Duits Waddeneiland zat en daardoor vermoedelijk te ver naar het noorden stond.

Ruimtepuin van mensgemaakte satellieten kan ook neerkomen, maar dat onderscheidt zich door een langere zichtbaarheid en omdat grote objecten vooraf worden gevolgd en vaak met waarschuwingen gepaard gaan. Dit incident was puur toeval: een natuurlijk steentje uit de ruimte dat onze baan kruiste en door zijn omvang een deel overleefde.