Sommige teksten van Stef Bos verdrinken in de muziek van het Noord Nederlands Orkest

In dit artikel:

Drie jaar geleden vroeg het Noord Nederlands Orkest (NNO) Stef Bos om een cross-overproject: zijn zang koppelen aan het orkest. Bos stemde meteen in. De recente uitvoering in de Oosterpoort in Groningen trok met 1.140 bezoekers een uitverkochte zaal; de reeks is populair en krijgt nog een reprise op 21 maart in Leeuwarden. Dirigent Dirk Brossé werkte met Bos aan een keuze uit diens 35‑jarige repertoire.

Het concert NNO x Stef Bos levert wisselende resultaten op. Aan de ene kant werkt de samensmelting van popliedjes en symfonisch geluid goed als publiekstrekker en geeft het enkele nummers extra grandeur. Bekende hits als Papa, De klim, Omgekeerde tijd, Ginette en Door de wind horen thuis in het programma en bedienen de fans. Aan de andere kant gaat die orkestrale omkadering soms ten koste van de kwetsbaarheid en intimiteit van Bos’ poëtische teksten. Nummering als Is dit nu later en Ik heb je lief verdrinken naar mening van de criticus in het rijke, soms eigenzinnige orkestgeluid, waardoor de inhoud en emotionele echo van die liedjes minder doorkomen.

Daarnaast is er kritiek op de programmatische keuzes: de focus ligt op populaire songs terwijl diepere, reflectieve stukken zoals De dag zal komen, Zondag in Soweto of Hier vertrok de trein juist baat zouden hebben bij een nieuwe, subtiele orkestrale jas. Ook Bos’ tussenkomstetjes — morele overpeinzingen en oneliners — worden soms als te theatraal ervaren en halen de verhalende kracht uit zijn al kwetsbare repertoire. Zijn zang krijgt af en toe een parlando-achtig karakter waardoor tekst en begeleiding niet altijd in balans zijn.

Kort samengevat: het concept van NNO x Stef Bos spreekt het hart en trekt publiek, maar had volgens de beoordeling aan meer muzikale terughoudendheid en een zorgvuldiger repertoirekeuze behoefte om de vervoering en intimiteit van Bos’ liedkunst volledig te behouden.