Siep en Rinske Folkerts: als je mensen persoonlijk vraagt, willen ze wel wat doen

In dit artikel:

Siep (70) en Rinske Folkerts (66) verhuisden vorig jaar na dertig jaar uit Surhuizum naar Surhuisterveen en maakten daar meteen lid van de plaatselijke PKN‑gemeente. In Surhuizum hadden ze zich jarenlang intensief ingezet: Siep vervulde diverse praktische en bestuurlijke taken (hulpkoster, ouderling, kerkrentmeester, begraafplaatsadministratie en diaken), Rinske was wijkdame, verzorgde de bloemengroet en speelt al jaren toetsen in de begeleidingsband. Die band bestaat twintig jaar en viert op 27 september zijn jubileum in Surhuizum; Rinske blijft voorlopig nog meespelen tot de dienstplanning stopt in december.

De stap om van gemeente te veranderen hangt samen met hun overtuiging dat kerk en woonplaats bij elkaar horen en met praktische overwegingen: een gemeente kan moeilijk zorg dragen voor leden die elders wonen. Tegelijk laten ze weten de Surhuizumer gemeenschap te zullen missen; de kerk blijft op fietsafstand en het kerkblad is digitaal toegankelijk, dus ze verwachten nog geregeld als gast terug te komen.

Beide benadrukken het belang van samenkomen; de coronaperiode maakte online deelname mogelijk, maar leidde er ook toe dat sommige mensen niet meer terugkeerden naar de eredienst. Ze vinden dat kerkgangers betrokken moeten blijven en dat kerken mensen rechtstreeks moeten benaderen voor vrijwilligerswerk — een algemene oproep omdat veel verenigingen moeite hebben mensen te vinden voor taken.

Privéactiviteiten vullen hun dagen: Rinske runt haakatelier Rinske’s Creaties en maakt handgemaakte gebruiksartikelen en cadeaus zonder patronen; Siep was jarenlang mede-eigenaar van Folkerts Wooncentrum en is actief als bestuurslid en veilingmeester van de Postzegelvereniging Drachten. Of ze in Surhuisterveen weer vrijwilligerstaken op zich nemen, hangt af van de functie en van eerst even wennen — misschien met een korte 'sabbatical'.