Sico (67) uit Nij Beets was 50 jaar lang helemaal op zijn plek in de keuken: 'Ik heb een Onder de Luifel-hart'

In dit artikel:

Sico Rinzema (67) uit Nij Beets neemt na bijna vijftig jaar afscheid van de keuken van Onder de Luifel. In juni 1976 begon hij als leerling-kok — op zijn Zündapp naar het station van Akkrum en een uur te vroeg op zijn eerste werkdag — en bleef vervolgens decennialang verbonden aan hetzelfde bedrijf. Zijn loopbaan liep van het restaurant aan het Stationsplein naar de omzetting in partycatering in 2006, toen Onder de Luifel verhuisde naar een nieuw pand bij Crystalic met een grote keuken en magazijn.

Rinzema werkte zich op van stagiair tot vaste kracht en maakte van zijn passie zijn beroep: als puber bereidde hij al graag salades en soepen. In die jaren kookte hij voor uiteenlopende gasten, van Friese commissarissen als Ed Nijpels en Hans Wiegel tot leden van de koninklijke familie. De horeca-eis van wisselende diensten vroeg echter ook offers; door de onregelmatige werktijden miste hij vaak het naar-bed-brengen van zijn kinderen.

De omslag naar catering veranderde het werkritme: in plaats van continu in het restaurant te staan, kon er thuis in de keuken worden voorbereid en daarna op locatie worden geserveerd. Rinzema vindt deze manier van werken beter planbaar en minder stressvol. Het werk bracht veel menselijk contact — van barbecues met verzoekjes tot het uitleggen waarom een runderhamburger soms nog rood van binnen is — en leverde hem reizen door het hele land op.

De fysieke belasting werd na twee heupoperaties zwaarder, waardoor hij een paar jaar geleden taken overdroeg aan jongere collega’s. Afgelopen half jaar bouwde hij zijn werkzaamheden rustig af richting pensioen. Collega’s en oud-collega’s namen afscheid met waardering: toeterende auto’s in de straat, een ingelijste foto in de keuken en een brandend kaarsje als afscheidscadeau. Zelf zegt Rinzema dat hij een “Onder de Luifel‑hart” heeft en dat het afscheid hem geraakt heeft.

Voor de toekomst heeft hij praktische plannen: klussen rond het huis en samen met zijn vrouw met de caravan eropuit. Toch blijft hij loyaal aan het vak; bij noodgevallen mogen ze hem bellen en hij rijdt zo weer naar Leeuwarden. Zijn verhaal is dat van een vakman die trouw bleef aan één werkgever, meebeweegde met veranderende bedrijfsvormen en van zijn werk het sociale contact en de voldoening haalde van gasten een heerlijk bord voorschotelen.