Sherel Floranus met Curaçao op de drempel van het WK: 'Met Gods hulp moet onze droom werkelijkheid worden'
In dit artikel:
Curaçao staat op het punt voetbalgeschiedenis te schrijven: na een monsterzege op Bermuda (0-7) heeft The Blue Wave aan een gelijkspel tegen Jamaica genoeg om zich voor het eerst ooit te plaatsen voor het WK. De beslissende uitwedstrijd vindt dinsdagavond plaats in het 35.000 plaatsen tellende National Stadium in Kingston — een beladen sfeer waarin Curaçao eerder thuis Jamaica al met 2-0 versloeg.
Bondscoach Dick Advocaat leidde het kwalificatietraject, maar ontbreekt in Jamaica vanwege familieomstandigheden; hij volgt de wedstrijd vanuit Nederland. Aanvoerder Leandro Bacuna en de spelers zien Advocaat’s afwezigheid als extra motivatie om een goed resultaat te boeken. Linksback Sherel Floranus (27), ex-SC Heerenveen en tegenwoordig speler van PEC Zwolle, benadrukt dat zijn ploeg alles in eigen hand heeft: één punt volstaat en het team blijft aanvallend spelen. Hij spreekt van enorme steun vanuit Curaçao en grote honger binnen de selectie om het eiland een historische prestatie te bezorgen.
Op Curaçao leeft de kwalificatie intens: straten vol blauw-gele shirts, spandoeken, billboards en zelfs speciale tribunes met reuzeschermen. Honkbal, normaal de populairste sport, is tijdelijk naar de achtergrond verdwenen. De spelers bereiden zich rustig en professioneel voor — trainen, rusten en groepsrituelen zoals gezamenlijk bidden — om niet weg te zakken onder de euforie.
Floranus’ persoonlijke verhaal illustreert de binding tussen Nederland en Curaçao: geboren op het eiland, verhuisd op zesjarige leeftijd naar Rotterdam, groeide hij bij Spartaan’20 en Sparta door richting profvoetbal; net als jeugdvriend Denzel Dumfries speelde hij bij Heerenveen. Omdat Oranje geen reële optie was, koos Floranus in 2023 voor Curaçao — met het WK als onverwachte mogelijkheid om misschien zelfs tegen Nederland te spelen.
Als Curaçao niet direct plaatst, liggen nog play-offs als reddingsboei klaar. De match in Kingston wordt gezien als een ‘wedstrijd op leven en dood’ voor het team en het eiland; plaatsing zou volgens spelers een voetbalsprookje zijn en een mijlpaal voor de kleine voetbalnatie.