Schaatsers zetten eerste streken op olympisch ijs in Milaan. 'It foel my net tsjin'

In dit artikel:

In de Fiera Milano zijn de eerste kilometers op het olympische ijs afgelegd: een tijdelijke 400-meterbaan en een ijshockeyarena zijn in twee enorme expositiehallen opgebouwd, gescheiden door dikke zwarte plastic zeilen. Buiten oogt de opzet industrieel en sober, binnen is met steigerwerk een moderne schaatsarena gemaakt — speakers spelen Metallica, het wedstrijsterrein oogt verzorgd ondanks de noodoplossing van de hal.

Schaatsers als Femke Kok, Antoinette Rijpma-de Jong en Jorrit Bergsma trainden er de eerste dagen, begeleid door coaches Gerard van Velde, Dennis van der Gun en Jillert Anema. Rijpma-de Jong komt op 14 februari in actie en voelt nog weinig spanning bij deze eerste kennismaking. De ijsvloer is door de Canadese ijsmeester Mark Messer gelegd.

Opmerkelijk is het geluid en de materiaalsamenstelling: onder de ijslaag ligt hout in plaats van beton, waardoor het schaatsgeluid dof en hol overkomt — meer als natuurlijk ijs dan als de harde, supersonische banen waarop veel rijders gewend zijn te racen. Dat zachte karakter betekent dat rijders zich even moeten aanpassen; Bergsma noemt het verschil met Inzell en Thialf, maar ziet ook kansen. Zijn coach waardeert de kwaliteit van het ijs en vindt dat het natuurlijke geluid niet storend hoeft te zijn.

Kortom: in Milaan zijn functionele, tijdelijk gebouwde faciliteiten neergezet die technisch goed ijs bieden, maar qua uitstraling en handelingsruimte afwijken van klassieke, ‘harde’ topsportbanen. Die verschillen kunnen gevolgen hebben voor techniek en tactiek tijdens de Spelen, maar scheppen ook onverwachte mogelijkheden voor rijders die snel kunnen aanpassen.